ابتدا خیاط بود. از سال 1954 در پاریس به روی صحنه رفت و چهار سال بعد با «هیروشیما، عشق من» (آلن رنه) به شهرت رسید. در این فیلم نقش زنی را بازی می کرد که دیگر نشانی از شور و عشق در او وجود ندارد. با وجود ایفای نقش هایی به یادماندنی در فیلم های ژرژ فرانژو و ژان پیر ملویل هیچگاه ستاره نشد.