بونوئل در جوانی با دالی و فدریکو گارسیا لورکا دوست بود و در میانسالی به عنوان روزنامه‌نگاری چپ‌گرا با جمهوریخواهان اسپانیا علیه علیه ژنرال فرانکو فعالیت می‌کرد. او در خلال جنگ جهانی دوم و پس از آن، ملیت آمریکایی را برگزید و آخرین فیلم‌هایش را نیز در فرانسه ساخته است.
هرچند نخستین فیلم خود را در قبل از سی سالگی ساخت اما بزرگ‌ترین و مشهورترین فیلم‌هایش را از شصت سالگی به بعد کارگردانی کرد. وقتی بونوئل در جوانی به فرانسه رفت سورآلیست ها تأثیر فراوانی بر او گذاشتند. در اکثر فیلم‌های او مرز میان واقعیت و رویا آنچنان مخدوش و مبهم است که نمی‌توان به روشنی نماهایی واقعی و رویایی را از هم جدا کرد. برخی از منتقدین او را پدر سینمای فراواقع گرا لقب داده اند.