کریستوفر نولان

Christopher Nolan

عناوین شغلی : کارگردان - نویسنده فیلمنامه - تهیه کننده
تولد : لندن، انگلیس - ۳۰ جولای ۱۹۷۰

کریستوفر کار فیلمسازی را در سن هفت سالگی با استفاده از دوربین سوپر 8 (هشت میلیمتری) پدرش آغاز نمود. او با ساخت فیلم در میان افراد واقعی و با استفاده از افراد واقعی به کار خود در سال های نوجوانی و جوانی ادامه داد تا زمان فارغ التحصیلی او و اخذ مدرک دیپلم فرا رسید. او با دوربین هشت میلیمتری اش فیلم کوتاه «تارانتلا» - نوعی رقص تند و سریع دونفری ایتالیایی- ساخت که در سال 1989 در پی بی اس به نمایش درآمد. کریس در داشگاه کالج لندن به تحصیل در رشته زبان و ادبیات انگلیسی مشغول شد و تقریبا به طور همزمان به کار فیلمسازی به طریقه شانزده میلیمتری پرداخت. فیلم کوتاه اش «سرقت» در فستیوال فیلم دانشگاه کمبریج در سال 1996 به نمایش درآمد.

فیلم هایش معمولا با یک کلوزآپ از کاراکتر اصلی داستان فیلمش یا معرفی اغلب کاراکترهای اصلی فیلمش طی یک ماجرا و رخداد شروع می شوند. اغلب فیلم هایش را با یک گروه مشخص ، شناخته شده و حرفه ای می سازد؛ به عنوان مثال تدوین اغلب فیلم هایش بر عهده لی اِسمیت است، مدیر فیلمبرداری معمولا والی فیستر است و موسیقی هم بر عهده دیوید جولیان قرار دارد و و ناتان کرولی هم به عنوان طراح و مدیر تولید یک پای ثابت آثار اوست و اِما توماس هم همیشه کمک و یاری دهنده او در امر تولید و تهیه فیلم است. اغلب از بازیگران غیرانگلیسی در نقش های آمریکایی استفاده می کند، مثلا بیشتر از همه در طول این چند سال با کریستین بیل و مایکل کین کار کرده. معمولا  فیلم هایش با یک فلاش بک  یا از پایان فیلم یا سکانس پایانی شروع می شوند. هنگام فیلمبرداری از صحنه یک گفت و گو، بازیگران غلب در یک کلوزآپ با عمق میدان کم با پس زمینه و بک گراندی از تاریکی یا نوعی نورپردازی متمایل به تیرگی قرار دارند. کاراکترهای اصلی فیلم هایش معمولا مردانی مصمم و دارای اهداف بزرگ و با چهره ای سخت و غیرفابل نفوذ به شمار می روند. اولین فیلم های او «تعقیب» (1998) «یادگاری» (2000) و همینطور «پرستیژ» روایتی غیرخطی و روایتی معماگونه و پازلی دارند. فیلمهای او معمولا حول محور شخصیت هایی مبتلا نوعی اختلالات روانی می چرخد، به عنوان مثال گای پیرس در «یادگاری» دچار حافظه کوتاه مدت و نوعی فراموشی ست یا آل پاچینو در «بی  خوابی» رنج می برد یا کریستین بیل در «بتمن می آغازد» از خفاش ها هراس و بیم دارد  یا دی کاپریو در «آغاز» دچار عدم توانایی در واقعیت هاست.

همچنین فیلمهای نولان دارای شخصیت هایی ست که همیشه به دنبال انتقام گرفتن از شخصی یا گروهی از اشخاص هستند مثل گای پیرس در «یادگاری» که به دنبال انتقام گرفتن از قاتلین همسرش است، یا کریستین بیل در «بتمن می آغازد» در پی انتقام از قاتلین پدر محبوبش است  و یا آرون اِکهارت در «شوالیه تاریکی» که او هم از نیمه دوم فیلم تبدیل به شخصیتی انتقامجو می شود.


برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...