مایک نیکولز کارگردان تئاتر و سینما درگذشت
واکنش مریل استریپ
جمعه ۳۰ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۰
مایک نیکولز کارگردان برجسته سینما و دارنده اسکار برای کارگردانی فیلم «چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد» در 83 سالگی درگذشت.
به گزارش فیلم نگاه و به نقل از گاردین، مایک نیکولز کارگردانی که به آسانی و با مهارت بین تئاتر و سینمای هالیوود در حرکت بود و 9 جایزه تونی در کنار یک جایزه اسکار را در کارنامه داشت، درگذشت.
مایک نیکولز در اواخر دهه پنجاه میلادی با یک برنامه کمدی مشترک که با همراهی الین می انجام شد، به شهرت رسید. او که سال ۱۹۳۱ در برلین به دنیا آمده بود، از والدینی روس متولد شد و نام واقعی اش مایکل ایگور پشکوفسکی بود. آنها سال 1939 و با شروع جنگ جهانی دوم، آلمان نازی را ترک و به آمریکا مهاجرت کردند.
مایک نیکولز و الین می اواخر دهه 50 یک تیم کمدی صحنه ای (استندآپ کمدی) تشکیل دادند و به عنوان پیشروان جنبش کمدی که زندگی معاصر آمریکایی را به هجو میگرفت، شناخته میشوند.
در اواسط دهه 60 میلادی مایک نیکولز به مرکز توجه نمایشهای برادوی نیویورک بدل شد و نمایش «پابرهنه در پارک» نوشته نیل سایمون به عنوان شروع یک دوره همکاری موفقیت آمیز بین این دو، محسوب میشود.
او برای چهارمین کار مشترکش با نیل سایمون و نیز نمایشنامههای «لاو» در سال 1965، «یک چیز واقعی» در سال 1984، «اسپاملوت» در سال 2005 و اجرای تازهای از نمایش «مرگ دستفروش» اثر آرتور میلر در سال 2012 و نمایش موزیکال «آنی» در سال 1977 برنده جایزه تونی شد.
اما او تنها در زمینه تئاتر موفق نبود و با ساختن سه فیلم تاثیرگذار در یک دوره پنج ساله صنعت سینمای آمریکا را نیز تحت تاثیر قرار داد.
اولین فیلم او «چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد» یک اقتباس سینمایی از نمایشنامهای به قلم ادوارد آلبی و با شرکت الیزابت تایلور و ریچارد برتون بود. این فیلم نامزد دریافت 13 جایزه اسکار و برنده پنج اسکار شد اگرچه مایک نیکولز جایزه بهترین کارگردانی را نبرد.
سال بعد فیلم «فارغ التحصیل» با شرکت داستین هافمن که در آن زمان بازیگر شناخته شدهای نبود، نه تنها برنده جایزه اسکار شد بلکه با موسیقی متن به یادماندنی و چندین جمله معروف از دیالوگ آن، به یکی از محکهای فرهنگی و شاخص دهه 60 تبدیل شد.
کارگردانی فیلم «زیرکی» در سال 2001 و یک مجموعه تلویزیونی درباره شیوع بیماری ایدز به نام «فرشتگان در آمریکا» دو جایزه امی دیگر را نصیب او کرد.
در میانه دهه 80 مایک نیکولز دچار بحران روحی شدیدی شد. به گفته خودش استفاده از دارویهای مسکن قوی منجر به توهمش شد و تصور میکرد که حافظهاش را به کلی از دست داده است.
معروف بود که مایک نیکولز موقع کارگردانی بسیار داد و فریاد میکند. مریل استریپ به مجله هالیوود ریپورتر گفت: "او همیشه باهوشترین و استثناییترین فرد بود و گاهی میتوانست بدترین هم باشد."
به گزارش فیلم نگاه و به نقل از گاردین، مایک نیکولز کارگردانی که به آسانی و با مهارت بین تئاتر و سینمای هالیوود در حرکت بود و 9 جایزه تونی در کنار یک جایزه اسکار را در کارنامه داشت، درگذشت.
مایک نیکولز در اواخر دهه پنجاه میلادی با یک برنامه کمدی مشترک که با همراهی الین می انجام شد، به شهرت رسید. او که سال ۱۹۳۱ در برلین به دنیا آمده بود، از والدینی روس متولد شد و نام واقعی اش مایکل ایگور پشکوفسکی بود. آنها سال 1939 و با شروع جنگ جهانی دوم، آلمان نازی را ترک و به آمریکا مهاجرت کردند.
مایک نیکولز و الین می اواخر دهه 50 یک تیم کمدی صحنه ای (استندآپ کمدی) تشکیل دادند و به عنوان پیشروان جنبش کمدی که زندگی معاصر آمریکایی را به هجو میگرفت، شناخته میشوند.
در اواسط دهه 60 میلادی مایک نیکولز به مرکز توجه نمایشهای برادوی نیویورک بدل شد و نمایش «پابرهنه در پارک» نوشته نیل سایمون به عنوان شروع یک دوره همکاری موفقیت آمیز بین این دو، محسوب میشود.
او برای چهارمین کار مشترکش با نیل سایمون و نیز نمایشنامههای «لاو» در سال 1965، «یک چیز واقعی» در سال 1984، «اسپاملوت» در سال 2005 و اجرای تازهای از نمایش «مرگ دستفروش» اثر آرتور میلر در سال 2012 و نمایش موزیکال «آنی» در سال 1977 برنده جایزه تونی شد.
اما او تنها در زمینه تئاتر موفق نبود و با ساختن سه فیلم تاثیرگذار در یک دوره پنج ساله صنعت سینمای آمریکا را نیز تحت تاثیر قرار داد.
اولین فیلم او «چه کسی از ویرجینیا وولف میترسد» یک اقتباس سینمایی از نمایشنامهای به قلم ادوارد آلبی و با شرکت الیزابت تایلور و ریچارد برتون بود. این فیلم نامزد دریافت 13 جایزه اسکار و برنده پنج اسکار شد اگرچه مایک نیکولز جایزه بهترین کارگردانی را نبرد.
سال بعد فیلم «فارغ التحصیل» با شرکت داستین هافمن که در آن زمان بازیگر شناخته شدهای نبود، نه تنها برنده جایزه اسکار شد بلکه با موسیقی متن به یادماندنی و چندین جمله معروف از دیالوگ آن، به یکی از محکهای فرهنگی و شاخص دهه 60 تبدیل شد.
کارگردانی فیلم «زیرکی» در سال 2001 و یک مجموعه تلویزیونی درباره شیوع بیماری ایدز به نام «فرشتگان در آمریکا» دو جایزه امی دیگر را نصیب او کرد.
در میانه دهه 80 مایک نیکولز دچار بحران روحی شدیدی شد. به گفته خودش استفاده از دارویهای مسکن قوی منجر به توهمش شد و تصور میکرد که حافظهاش را به کلی از دست داده است.
معروف بود که مایک نیکولز موقع کارگردانی بسیار داد و فریاد میکند. مریل استریپ به مجله هالیوود ریپورتر گفت: "او همیشه باهوشترین و استثناییترین فرد بود و گاهی میتوانست بدترین هم باشد."
منبع :
فیلم نگاه
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...