راجر ایبرت منتقد معروف دنیای سینما درگذشت
جمعه ۱۶ فروردین ۱۳۹۲ ساعت ۶:۰
راجر ایبرت اولین منتقد فیلم برنده جایزه پولیتزر و یکی از معدود منتقدانی که عامه مردم با او آشنا بودند، بر اثر عوارض ناشی از سرطان از دنیا رفت.
به گزارش فیلم نگاه و به نقل از ورایتی، راجر ایبرت که حدود پنج دهه بود به عنوان منتقد فیلم در روزنامه شیکاگو سانتایمز مطلب مینوشت، پنجشنبه شب درگذشت. او هنگام مرگ 70 ساله بود.
ایبرت به لطف برنامههای تلویزیونی مختلف خود با موضوع نقد فیلم، همین طور شیوه خاص برای نشان دادن ارزش فیلمها برای بسیاری از مردم چهرهای آشنا بود. (او با بالا و پایین بردن انگشت شست خود به سبک امپراتورهای رومی در صادر کردن دستور مرگ یا عفو گلادیاتورها، خوب بودن یا بد بودن فیلمی را نشان میداد.)
ایبرت از سال 2002 با سرطان غده تیروئید مبارزه میکرد و در چند سال اخیر از طریق یک دستگاه مخصوص حرف میزد. آخرین برنامه تلویزیونی که نام او را با خود داشت مجموعه «راجر ایبرت برنامه در سینما را تقدیم میکند» تولید شبکه پیبیاس بود که او در آن با یک چانه مصنوعی حضوری کوتاه داشت و مسئولیت نقد فیلمها بر عهده منتقدان دیگر بود.
ایبرت سال 2010 در برنامه اپرا وینفری شرکت کرد و با دستگاهی حرف زد که باعث شده بود صدایش به صدای طبیعی نزدیکی بیشتری داشته باشد.
او با وجود اوج گرفتن بیماری به نوشتن نقد بر فیلمهای مختلف ادامه داد و همچنان در انظار عمومی ظاهر میشود. ایبرت در وبسایت محبوب خود همچنان مینوشت و اغلب در توتیتر فعال بود.
ایبرت عموما به عنوان قهرمان فیلمسازان و فیلمهای دست کم گرفته شده و در واقع کمتر شناخته شده معروف بود، یک منتقد منصف با نوعی شوخطبعی آشکار و خصلتهای عجیب که برای مشت زدن به فیلمهایی که به نظرش بیارزش میآمدند، تردید به خود راه نمیداد، اما نه به شکلی انتقامجویانه. گاهی اوقات او فیلمها را به شکل داستان، شعر یا ترانه و تلفیق آنها نقد میکرد.
او سال 2007 در ورایتی نوشت: "آن روزها نقد فیلم از عصر کروتر (بازلی) به عصر کیل (پالین) در حال حرکت بود. مدیر برنامههایی که حواسشان هست اطلاعات بروز نکند، مانند امروز فراگیر نبودند. میتوانستم وقت زیادی را با سوژههای گفتوگو بگذرانم. کسانی مانند لی ماروین، جان وین، گروچو مارکس و رابرت آلتمن عملا هرچه میخواستند به زبان میآوردند و برایشان مهم نبود ازشان نقل شود."
ایبرت و همکار و دوستش جین سیسکل در سال 1975 برنامه «Sneak Previews» را راه انداختند که اولین برنامه تلویزیونی با موضوع نقد فیلم بود. اشکال مختلف این برنامه در ادامه هفت نامزدی جایزه امی به همراه داشت.
ایبرت سال 1975 برای مجموعه نقدهای خود در شیکاگو سان تایمز در سال 1974 برنده جایزه پولیتزر شد.
به گزارش فیلم نگاه و به نقل از ورایتی، راجر ایبرت که حدود پنج دهه بود به عنوان منتقد فیلم در روزنامه شیکاگو سانتایمز مطلب مینوشت، پنجشنبه شب درگذشت. او هنگام مرگ 70 ساله بود.
ایبرت به لطف برنامههای تلویزیونی مختلف خود با موضوع نقد فیلم، همین طور شیوه خاص برای نشان دادن ارزش فیلمها برای بسیاری از مردم چهرهای آشنا بود. (او با بالا و پایین بردن انگشت شست خود به سبک امپراتورهای رومی در صادر کردن دستور مرگ یا عفو گلادیاتورها، خوب بودن یا بد بودن فیلمی را نشان میداد.)
ایبرت از سال 2002 با سرطان غده تیروئید مبارزه میکرد و در چند سال اخیر از طریق یک دستگاه مخصوص حرف میزد. آخرین برنامه تلویزیونی که نام او را با خود داشت مجموعه «راجر ایبرت برنامه در سینما را تقدیم میکند» تولید شبکه پیبیاس بود که او در آن با یک چانه مصنوعی حضوری کوتاه داشت و مسئولیت نقد فیلمها بر عهده منتقدان دیگر بود.
ایبرت سال 2010 در برنامه اپرا وینفری شرکت کرد و با دستگاهی حرف زد که باعث شده بود صدایش به صدای طبیعی نزدیکی بیشتری داشته باشد.
او با وجود اوج گرفتن بیماری به نوشتن نقد بر فیلمهای مختلف ادامه داد و همچنان در انظار عمومی ظاهر میشود. ایبرت در وبسایت محبوب خود همچنان مینوشت و اغلب در توتیتر فعال بود.
ایبرت عموما به عنوان قهرمان فیلمسازان و فیلمهای دست کم گرفته شده و در واقع کمتر شناخته شده معروف بود، یک منتقد منصف با نوعی شوخطبعی آشکار و خصلتهای عجیب که برای مشت زدن به فیلمهایی که به نظرش بیارزش میآمدند، تردید به خود راه نمیداد، اما نه به شکلی انتقامجویانه. گاهی اوقات او فیلمها را به شکل داستان، شعر یا ترانه و تلفیق آنها نقد میکرد.
او سال 2007 در ورایتی نوشت: "آن روزها نقد فیلم از عصر کروتر (بازلی) به عصر کیل (پالین) در حال حرکت بود. مدیر برنامههایی که حواسشان هست اطلاعات بروز نکند، مانند امروز فراگیر نبودند. میتوانستم وقت زیادی را با سوژههای گفتوگو بگذرانم. کسانی مانند لی ماروین، جان وین، گروچو مارکس و رابرت آلتمن عملا هرچه میخواستند به زبان میآوردند و برایشان مهم نبود ازشان نقل شود."
ایبرت و همکار و دوستش جین سیسکل در سال 1975 برنامه «Sneak Previews» را راه انداختند که اولین برنامه تلویزیونی با موضوع نقد فیلم بود. اشکال مختلف این برنامه در ادامه هفت نامزدی جایزه امی به همراه داشت.
ایبرت سال 1975 برای مجموعه نقدهای خود در شیکاگو سان تایمز در سال 1974 برنده جایزه پولیتزر شد.
منبع :
فیلم نگاه
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...