به گزارش فیلم و به نقل از ایندی وایر، نکته انحرافی درباره غول‌های مقدس سینما مانند مارتین اسکورسیزی این است که تفسیر و برداشت جمعی از کار آن‌ها، غالبا توصیفی ساده از خلاقیت‌ و مهارت‌شان ارائه می‌دهد.
 اسکورسیزی بخصوص در آمریکای شمالی اغلب به عنوان کارگردان فیلم‌های گنگستری، خشن و یک فیلمساز صاحب سبک شناخته می‌شود. هرچند شیوه و سبک بصری پیچیده اسکورسیزی به عنوان یک هنرمند می‌طلبد تا به کار او با ظرافت بیشتر نگاه شود.
 نیلز وارنکه متصدی سینماتک برلین و تیم او اولین نمایشگاه محترم‌ترین فیلمساز همچنان فعالِ هالیوود را برپا کرده‌اند. در این نمایشگاه چیزی حدود 600 قطعه به نمایش گذاشته که به بیننده کمک می‌کند با بیش از پیش با هنر اسکورسیزی آشنا شود.
 نمایشگاه مارتین اسکورسیزی به هفت بخش مانند خانواده، برادران و خانواده تقسیم شده و وجوه مختلف کاری و شخصی او را به نمایش می‌گذارد. تمرکز اصلی نمایشگاه بر تبار تاریخی و هنری اسکورسیزی، عناصر تربیتی او به عنوان یک مرد، یک شیفته سینما و در نهایت یک فیلمساز با توجه ویژه به علائق و منابع الهام اوست.
فیلمنامه‌ها و استوری‌بوردها با دست‌نوشته‌های اسکورسیزی، نمودارها و دیگر نوشته‌های شتاب‌زده، روش قرص و محکم او را مورد توجه قرار می‌دهد. توضیح درباره نماها به عنوان مثال در فیلمنامه «کازینو» (1995) و یک سری توصیفات جزئی درباره نوع قاب‌بندی که با طراحی‌های مختلف درباره موقعیت‌های متفاوت دوربین همراه است و درمجموع توجه به جزئیات نشان می‌دهد که ذهن اسکورسیزی به لحاظ تصویری تا چه اندازه دقیق کار می‌کند.
  سطح توجه اسکورسیزی به تک‌تک نماها حیرت‌آور است و وقت و زمانی که او صرف فیلمنامه‌هایش می‌کند تماشاگر را به حیرت فرو می‌برد که چگونه برای ساخت این همه فیلم وقت دارد. نسخه بازنویسی‌شده فیلمنامه «رنگ پول» (1986) و یادداشت‌های اسکورسیزی توجه او به جزئیات را به خوبی نشان می‌دهد.
 در بخش خانواده، عکس‌هایی از پدربزرگ، مادربزرگ و پدر و مادر اسکورسیزی کمک می‌کند با گذشته او آشنا شویم. یکی از عکس‌ها که خود اسکورسیزی از یک جوان در اتاقش گرفته، به شکل تکان‌دهنده‌ای شبیه نمایی معروف در فیلم «رفقای خوب» (1990) است، جایی که هِنری ویل جوانِ از پنجره اتاق به دنیای بیرون نگاه می‌کند.
 یادگاری‌های شگفت‌انگیز از تمام فیلم‌های اسکورسیزی در سراسر نمایشگاه پخش شده‌اند. یک کارت که تراویس بیکل در فیلم «راننده تاکسی» (1976) برای پدر و مادرش می‌فرستد، قطعا یکی از خاطره‌انگیزترین اشیاء فیلم‌های اوست.
 از دیگر اشیاء ارزشمند می‌توان به یک نقاشی مات از فیلم «عصر معصومیت» (1993) و اولین استوری‌بوردهای اسکورسیزی که او در 11 سالگی برای یک فیلم حماسی رمی کشید و هنگام کشیدن آن‌ها مارلون براندو را برای نقش اصلی در ذهن داشت، اشاره کرد.
 یکی از مفیدترین بخش‌های نمایشگاه که در بخش "نیویورک" استفاده شده، نموداری سه‌بعدی از نیویورک است که با همراهی تصاویر، لوکیشن‌های استفاده‌شده در فیلم‌های اسکورسیزی را مورد مطالعه قرار می‌دهد. این نمودار توجه ویژه اسکورسیزی به محله‌های کارگری "ایتالیای کوچک" و "«آشپزخانه جهنم" و پرهیز او از محله‌های ثروتمند نیویورک را نشان می‌دهد.
یک بخش که خیلی ساده "سینما" نامگذاری شده، علاقه شدید و دیرین اسکورسیزی به خود این هنر را به نمایش می‌گذارد. این بخش شامل مجموعه شخصی او از پوسترهای فیلم و دیگر یادگاری‌هاست. از جمله این یادگاری‌ها کفش‌های قرمز استفاده‌شده در فیلم «کفش‌های قرمز» ساخته مایکل پاول و امریک پرسبرگر در سال 1948 است.
 مجموعه نامه‌های دیگر فیلمسازانی که بیش از 30 سال پیش به اسکورسیزی پیوستند و با درخواست او در مخالفت با فیلم‌های رنگی ایستمن کداک - که تنها پس از چند سال ازبین می‌روند -  موافقت کردند، بخشی دیگر از آثار نمایشگاه است.
 جوزف لوزی، ناگیسا اوشیما، آکیرا کوروساوا، ترنس مالیک و لنی ریفنشتال از جمله فیلمسازان موافق او بودند که نامه‌هایشان در این بخش به نمایش گذاشته شده است.
 یک طراحی رنگی زیبا از اسکورسیزی در قالب وان گوگ که در فیلم «رویاها» (کوروساوا - 1990) به کار رفت و یک اثر از پیر پائولو پازولینی از دیگر اقلام مجموعه شخصی اسکورسیزی است.
 شاید بهترین بخش نمایشگاه یک اینستالیشن اثر وارنکه باشد که در آن با استفاده خلاقانه از صدا و تصویر اسکورسیزی، سبک کاری او مورد تاکید قرار می‌گیرد.
   نمایشگاه مارتین اسکورسیزی از 10 ژانویه در سینماتک برلین آغاز شده و تا 12 مه ادامه دارد. قرار است این نمایشگاه در تورین و ژنو ادامه پیدا کند

منبع : فیلم نگاه