مایکل وینر که بیش از همه برای سری فیلم های «آرزوی مرگ» با بازی چالز برانسون شهرت داشت، از دنیا رفت.

به گزارش فیلم نگاه و به نقل از گاردین، این کارگردان انگلیسی امروز (دوشنبه) در منزل خود در کِنزینگتونِ لندن، در سن 77 سالگی درگذشت.

وینر تابستان سال گذشته اعلام کرده بود که پزشکان به او گفته اند به دلیل مشکلات قلبی کبدی نهایتا تا 18 ماه دیگر زنده خواهد ماند.

وینر که تهیه کننده، فیلمنامه نویس و تدوین گر بسیاری از فیلم های خودش نیز بود، بیش از همه برای کارگردانی تریلرِ جنایی و جنجالی و بسیار فروش «آرزوی مرگ» در سال 1974 و دو دنباله ی این فیلم در 1982 و 1985 شهرت دارد.

او در مه سال 2012 در مصاحبه ای گفت: "وقتی بمیرم، همه می نویسند "کارگردان «آرزوی مرگ» درگذشت». البته برای من مهم نیست. «آرزوی مرگ» یک فیلم مهم و تاریخ ساز بود."

چالز برانسون در «آرزوی مرگ» نقش یک آرشیتکت نیویورکی را بازی می کند که وقتی همسرش توسط گروهی ناشناش بی رحمانه مورد تجاوز قرار گرفته و کشته می شود، شخصا برای گرفتن انتقام از آنها وارد عمل می شود.

وینر در همه ی سری فیلم های «آرزوی مرگ» با برانسون همکاری کرد. آنها پیش از این در فیلم های «سرزمین چاتو» (1972)، «مکانیک» (1972) و «آدمکش سنگدل» (1973) نیز تجربه همکاری با یکدیگر را داشتند.

این فیلمساز باسابقه و توانمند 30 فیلم از 33 فیلم خود را در دهه های 60، 70 و 80 ساخت و با بازیگران بزرگ و افسانه ای همچون برت لنکستر، اورسون ولز، جیمز کابُرن، سوفیا لورن، مارلون براندو، اوا گاردنر، رابرت میچام، جیمز استیوارت و آلن دلون همکاری کرد.

وینر 30 اکتبر 1935 در لندن به دنیا آمد. پدرش روسی و مادرش لهستانی بودند. او کار خود را از تلویزیون شروع کرد و در 1960 اولین فیلم خود «برای کشتن شلیک کن» کارگردانی کرد. این فیلم درباره یک گزارشگر حرفه ای نمایش است که درگیر توطئه ای سیاسی می شود.

وینر در سال 1964 با الیور رید در فیلم «سیستم» کار کرد. او بعدها در پنج فیلم دیگر از جمله «هانیبال بروکس» (1969) با این بازیگر همکاری کرد.

«مرد قانون» (1971)، «شبروها» 1971)، «عقرب» (1973) و «نگهبان» (1977) از دیگر فیلم های مطرح وینر هستند. آخرین فیلم او کمدی جناییِ «نیش آخر» (1988) ساخته شد.

وینر که مردی شکمباره و قصه گو بود، بعدها در انگلیس به خاطر ستون ثابت خود با موضوع رستوران ها در ساندی تایمز که شهرت بسیاری داشت بار دیگر در مرکز توجه قرار گرفت. او این ستون نویسی را تا دوم سپتامبر 2012 ادامه داد. در ضمن او چهره ثابت برنامه های تلویزیونی هم بود.