---

• ترجمه : مجید کریمی
• |
• منبع : ایندی وایر / تهران امروز

کالین میتونی شنا کنی ؟

فارِل: راستش نه . تمام خانواده ام شناگران ماهری هستند و لی من نه!

نیل چرا شما وارد این پروژه شدی ؟

جُردن: من در ایرلند فیلم های زیادی ساخته ام . فیلم هایی که خشونت زیادی دارند و از خودم پرسیدم که آیا می توانم فیلمی بسازم که ساده و با عطوفت باشد به طوری که در پایان کسی نمیرد .

ایده ی داستان از کجا آمد؟

جُردن: فقط ایده ای بود که من داشتم. وقتی ایده ای به ذهنم می آید شروع به خواندن می کنم و همه چیز هایی که در بچگی می خواندم را دوباره خواندم . درباره ی ایرلند غربی و داستان های  دریایی و این جور چیزها.

فارل: هسته ی اسطوره ها جادو و تخیلات است.

چرا این مرد باید فکر می کند که این زن واقعا می تواند یک پری دریایی باشد ؟

فارل: دریا معمولا داستان های زیبا و خارق العاده ای از ثبات و قدرت بیان می کند. چیزی که شما در ادبیات تمام کشور ها می توانید ببنید . اینجا نیز مردی را می بینید که ازدواج ده ساله اش رو به زوال است و اکنون به فکر این می افتد که به دریا برود و کار واقعی خودش را در آنجا دنبال کند . به اعتقا من او خود را در تعلیق ناباوری گم می کند و از خود سوال نمی پرسد. او شبیه مارلون براندو در «آخرین تانگو در پاریس» است.

 آیا دنیای امروزی برای پذیرش همچین داستان و اسطوره ای خیلی مدرن و واقع گرا به نظر نمی رسد ؟

جُردن: همه کشورها این همه مدرنیته دچار روزمرگی شده اند . اقتصاد حرف اول را می زند و این یک بازگشت است.

فارل: ماهیگیر به او می گوید : " تو چی هستی ؟" ماهیگیر خود را کشیده و خرد می شود. این جا جایی است که واقعیت به یک قصه ی جن و پری تبدیل می شود . داستانی که جایگزین بهتری برای زندگی  معمولی اوست. او مردی است که زجر کشیده است .کسی که وصال و فراق برایش یکی است . و او می تواند این پری دریایی را همان طور که خودش می خواهد در زندگی اش وارد کند.

قسمت زیادی از فیلم در اقیانوس فیلمبرداری شده است . با چه مشکلاتی رو به رو بودید ؟

جُردن: برای فیلمبرداری در اقیانوس دو راه وجود دارد . اگر شما در هالیوود باشی از یک تانکِر بزرگ و قایق هایی کمکی استفاده می کنید اما ما فقط دوربین را به پشت قایق چسبانده و به آنجا رفتیم . کریس دویل ( فیلمبردار ) می خواست که فیلمبرداری دقیقا باز گو کننده ی اتفاقات باشد . من قبلا تجربه ی فیلمبرداری زیر آب را داشته ام . بسیار زیباست .

آیا در باره ی آن ناحیه از ایرلند با منظره ی زیبا و جدیدی روبه رو شدید؟ِ آیا ناحیه ای توریستی است ؟

جُردن: آن جا واقعا قسمت غیر معمولی از دنیاست . من قبلا زمان زیادی را آنجا گذرانده بودم و همیشه فکر می کردم ، چه خوب است که آنجا یک فیلم بسازم . البته آنجا خیلی شناخته شده نیست . علی رغم اینکه توریست های زیادی به آن جا می آیند . بیشترتوریست ها از راه هلیکوپتر و هواپیما آنجا را می بینند ، آن هم وقتی که از بالای آن جا رد می شوند

سینمای ایرلند امروزه چگونه است ؟ آیا ساخت این فیلم خیلی سخت نبود ؟

جُردن: اوایل فقط من و جیم شرایدن بودیم . اما الان فیلمسازان زیادی در ایرلند هستند . درست است که فیلم ها کوچک هستند و با بودجه های خیلی کم ساخته می شوند. تنها مشکل ما تحصن نویسندگان در آمریکا بود و این باعث شد که به دنبال کمپانی های ایرلندی برای تامین بودجه بیفتیم تا از تاخیر احتمالی در ساخت جلوگیری کنیم ولی با هر زحمتی بالاخره بودجه را فراهم کرده و فیلمبرداری انجام شد .

کالین، امروزه چه فیلمنامه هایی توجه تو را جلب می کنند ؟

فارل: نمی دانم چطور برایتان دسته بندی کنم . به عناصر بسیاری بستگی دارد . اینکه من را بخنداند یا درگیرم کند .شروعش که می کنم باید تا آخر بخوانم یا در چند مرحله تمامش کنم و خیلی چیز های دیگر . این فیلمنامه ناخود آگاه مرا درگیر کرد . انگار که یک آشنایی روحی با آن داشتم . تا حالا چند بار برایم پیش آمده است و من فکر کردم که این شخصیت را می فهمم و می شناسمش . نیل درباره ی فیلمنامه مردد و بلاتکلیف بود و به من گفت که من یک چیزی نوشته ام . بخوان و نظرت رو بده . من خوندم و خیلی خوشم آمد . ماه ها بود که سر صحنه ی فیلمبرداری نبودم و همین مرا مشتاق تر می کرد.

منبع : فیلم نگاه