جین راسل
Jane Russell
- گردآوری و ترجمه : راضیه خضری
آموزش
های نمایش و تئأتر همراه با خوش شانسی باعث شد که در سال 1940 هاوارد هیوز
استعداد او را همچنان که به عنوان یک منشی مشغول به کار بود، کشف و
قراردادی به مدت 7 سال (زمانی که در جستجوی زنی برای بازی در فیلم بعدی اش
«بی قانون» بود) با وی امضا کند. فیلم که ساختن آن در فوریه 1941 به پایان
رسید، از دفتر هایس آفیس مجوز اکران نگرفت؛ چرا که آنها عکس راسل را
نپسندیدند. زمانی که هیوز مشغول مذاکره برای گرفتن مجوز پخش فیلم بود، راسل
برای تبلیغ فیلم عازم توری بزرگ شد. پس از اجرای موفقیت آمیز این تور بود
که در سال 1943 پخشی محدود و 1946 نمایش گسترده فیلم جین راسل را به عنوان
ستاره ی جدید به همگان معرفی کرد. می توان گفت راسل برای اولین بار توسط هاوارد هیوز سینماگر و تهیه کننده نامدار عصر کلاسیک کشف و به دنیای سینما معرفی شد.
جین در سال 1943 با باب واترفیلد؛ بازیکن خط حمله ی آن زمان تیم راگبی UCLA ازدواج کرد. فیلم بعدی جین پنج سال بعد «زن بیوه ی جوان» (1946) بود که برای اولین بار نام او را در کنار فیلمسازان بزرگ قرار می داد، چرا که «بی قانون» تحت تاثیر عنوان "تخلف" از هایس آفیس بود. البته ناگفته نماند که بازی مشترک او با ستاره ای پیشرو در فیلم «آقایان مو طلایی ها را ترجیح می دهند» در کنار مرلین مونرو بود که نام او را در جاویدان کرد. فیلم داستان دو دختر جوان مجری که به پاریس سفر می کنند است.
از آنجا که او و همسرش باب نمی توانستند بچه دار شوند، تصمیم گرفتند سه بچه را به فرزند خواندگی بپذیرند. تریسی و توماس در سال 1952 و رابرت در سال 1956 به خانواده آنها آمدند. مشکلاتی که آنها در این راه با آن مواجه شدند باعث شد آنها "نهاد بین المللی فرزند خواندگی" را تاسیس و به بیش از 50,000 خانواده کمک کنند تا آنها هم فرزند داشته باشند.
راسل همچنین با فرانک سیناترا خواننده مشهور آمریکایی نیز در ضبط و اجرای چند قطعه موسیقی همکاری کرد.
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...