رنگ‌هایی که «جشنواره کن» را طبقاتی می‌کند

چهارشنبه ۳ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۵

  • نویسنده : اسکات راکسبرو
  • |
  • ترجمه : پیمان جوادی
  • |
  • منبع : هالیوود ریپورتر

مسئولان جشنواره کن هر ساله کارت های حاضران در این رویداد سینمایی را در چند رنگ با سطوح دسترسی متفاوت صادر می کنند تا از طریق سیستم اولویت بندی از هرج و مرج در این جشنواره پرطرفدار سینمایی جلوگیری کنند.

جشنواره بین المللی فیلم کن دوره هفتادم خود را چند روزی است آغاز کرده، رویدادی که به عنوان یکی از بزرگ ترین جشنواره های سینمایی جهان سالیانه میزبان هزاران نفر از فیلمسازان، خبرنگاران و دیگر اهالی سینماست و در میان این ازدحام میهمان، مطمئنا استفاده از یک سیستم اولویت بندی می تواند به مدیریت بهتر جشنواره کمک زیادی کند.

تمامی فعالان سینمایی در سراسر جهان که متقاضی حضور در جشنواره کن هستند، پس از ارسال درخواست آنلاین و ارسال مدارک، در صورت تائید از سوی مسئولین جشنواره مجوز رسمی شرکت در این جشنواره را کسب می کنند.


آنها در اولین قدم پس از رسیدن به کن و برای حضور در جشنواره باید کارت ورود به جشنواره را دریافت کنند و کسانی که پیش از این سابقه حضور در کن را دارند به خوبی می دانند اولین کار پس از دریافت کارت (Badge) چک کردن رنگ کارت است؛ رنگی که به خوبی جایگاه شما را در جشنواره نشان می دهد. آیا کارت شما همچنان زرد و آبی است؟ یا ارتقاء یافته و صورتی شده و ... حتی در مواردی کم سفید است؟

یک متخصص روابط عمومی که با 20 سال سابقه کاری یکی از باتجربه های این رویداد سینمایی است، میگوید: "در اغلب جوامع، نظام رتبه بندی اجتماعی فرآیندی پیچیده با کدها و نشانه هایی جزئی و دقیق است اما کن کارها را ساده کرده است. جایگاه اهالی رسانه ها در جشنواره تنها از طریق رنگ کارت شما تعیین می شود و هر یک از حاضران در جشنواره این سیستم رتبه بندی را می پذیرند."
 
کم اعتبارترین کارت در جشنواره کن، زرد رنگ است و پس از آن کارت های آبی قرار دارد که بیشترین تعداد را در جشنواره دارند، رتبه بالاتر از متوسط متعلق به کارت های صورتی است اما در درجه اول اهمیت کارت های سفید رنگ قرار دارند که تنها به یک درصد از حاضران در جشنواره کن اختصاص می یابد.

همچنین کارت های خاکستری و نارنجی برای عکاسان، کارت سبز برای عوامل فیلم ها و همچنین کارت سیاه برای شرکت کنندگان در بازار جشنواره کن در نظر گرفته می شود.


دارندگان کارت های خاکستری، نارنجی، سبز و سیاه در حالی که دسترسی به مراسم عکاسی پیش از نمایش فیلم ها (فتوکال) و نمایش های بازار دارند اما از لحاظ رتبه بندی در کن از اهمیت کمی در جشنواره برخوردارند.

کارت منتقدان سینمایی حاضر در جشنواره نیز بر اساس سایه موجود روی کارت رتبه بندی می شود و نشان می دهد کدام یک از سابقه بیشتری در کن برخوردار هستند و بر همین اساس دسترسی یا عدم دسترسی آنها به سالن نمایش فیلم ها، فتوکال و نشست های خبری تعیین می شود.

بنابر اعلام مسئولان این رویداد سینمایی، این که چگونه رنگ کارت اهالی رسانه تعیین می‌شود، در واقع یک راز و اطلاعات داخلی و حفاظت شده است و حتی این موضوع نیز فاش نمی‌شود که هر سال از هر نوع کارت چه تعداد صادر می‌شود و این امر هر ساله متغیر است.

اما از جمله فاکتورهای تعیین کننده در رنگ کارت حاضران در جشنواره کن می‌توان به اهمیت و بزرگی رسانه، تیراژ (بازدید از سایت) و همچنین میزان پوشش خبری مورد نظر اشاره کرد.

گرچه خود جشنواره هیچگاه اذعان نمی‌کند اما گفته می‌شود که رسانه‌های کاغذی از اولویت بالاتری نسبت به رسانه‌های آنلاین برخوردار هستند. به عنوان مثال در جشنواره سال 2015، در مجموع 735 کارت برای رسانه‌های آنلاین، 1305 کارت برای رسانه‌های کاغذی و 380 کارت نیز برای نمایندگان خبرگزاری‌ها صادر شده است. همچنین تعداد کمی از وبلاگ‌نویس‌ها نیز می‌توانند کارت زرد دریافت کنند اما در کل ارائه کارت به هیچ رسانه و خبرنگاری از پیش محرز نیست.


هر روز صبح، اغلب ساعت‌ها پیش از شروع نمایش اولین فیلم‌ بخش رقابتی، دارندگان کارت‌های آبی و زرد در مناطق تعیین شده در صفی طولانی می‌ایستند. پس از مدتی دارندگان کارت‌های صورتی در صفی به مراتب کوتاه‌تر و موقرتر می‌ایستند. اما درست چند دقیقه مانده به شروع فیلم، دارندگان کارت‌های سفید با حضور نیروهای امنیتی از میان صفوف تشکیل‌شده وارد سالن نمایش می‌شوند و پس از آنها کارت‌های صورتی وارد سالن نمایش می‌شوند.

در سالن نمایش نیز اولویت نشستن در بهترین موقعیت سالن (انتهای سالن) با دارندگان کارت‌های سفید و صورتی است و دارندگان کارت‌های آبی و دارندگان کارت‌های زرد که خوش‌شانس بوده‌اند و توانسته‌اند با توجه به ظرفیت سالن وارد شوند در پیشانی سالن نمایش و در قسمت جلویی بالکن‌ها می‌نشینند، این اولویت بندی در نشست‌های خبری نیز به همین شیوه است.


حسادت طبقاتی فراوان است! زردها با حسرت به آبی‌ها نگاه می‌کنند و آبی‌ها نیز در تلاش برای رسیدن به کارت صورتی هستند. زرق و برق کارت سفید آنقدر زیاد هست که شما می‌توانید به راحتی در هتل و ساحل بدون این که مامورین امنیتی سوالی از شما بپرسند قدم بزنید.

منتقدان سینمایی که عمدتاً کارت آبی یا زرد دریافت می‌کنند، سیستم رتبه‌بندی کن را نخبه‌گرا و تحقیرآمیز می‌دانند اما با این حال، وجود این سیستم را برای جشنواره که سالانه 5 هزار کارت برای اهالی رسانه صادر می‌کند یک ضرورت می‌دانند، چرا که در غیر این صورت جشنواره به یک هرج و مرج بزرگ تبدیل می‌شود.
منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...