آیا آرنولد شوارتزنگر توانایی بازگشتن به «نابودگر» را دارد؟

---

• نویسنده : هادلی فریمن
• |
• ترجمه : خاطره آقائیان
• |
• منبع : گاردین

بله، بسیار شگفت انگیز است، از نخستین روز در مدرسه ی سینما، هنرآموزانِ با خبر از ساخته شدن یک «نابودگر» جدید، نگران از دست رفتن شانس حضور مجدد آرنی هستند؛ چیزی که نتیجه اش شبیه به یک جور تبعید می آید، در اوج خود، مثل به آرامی پایین آوردن درجه ی بسیار داغ فلز مایع شده در «نابودگر 2: روز قضاوت» به بدترین شکل ممکن. در نهایت مثل اینکه آب سردی به روی انتخاب او بریزند، چون به نظر می رسد امکان به وقوع پیوستنش باشد.
سیلوستر استالونه، در نهایت، در سن 60 سالگی به ششمین فیلم از مجموعه ی «راکی» بازگشت و این در حالی ست که بروس ویلسِ 55 ساله هنوز در نقش قهرمان های اکشن ظاهر می شود، همانطور که سال گذشته در «قرمز» دیدیم. آرنولد شوارتزنگر حالا 63 ساله است و پس از موفقیت های چشمگیرش در زمینه های سیاسی شاید وسوسه شده باشد قدمی ساختاری-شخصیتی به سوی شخصیت موجه و شناخته  شده ی پیشین خود بردارد.
نگرانی های اقتصادی و تجاری در ساخت و نتیجه ی اکران هر «نابودگر»ی رخنه خواهد کرد. حقوق و امتیاز آن هم اکنون به سرمایه ی انحصاری شرکتی به نام پسیفیکور تعلق دارد؛ امتیازی که سال گذشته از یک شرکت ورشکسته و نه چندان مشهور دیگر به نام هالکیون آست خریداری کرده است. روزهای ساخت این مجموعه ی طولانی با واگذار شدن امتیاز آن وارد دوره ی جدیدی شده است، دوره ای که در آن شناخته شده ترین شمایل های فرهنگی ما با شمارش گری دقیق به شمارش درآمده است. البته به گمان من با تغییرهایی.
به گزارش دِدلاین، ممکن است یوونیورسال به خریدن امتیاز «نابودگر» علاقمندی نشان بدهد( سپردن عنان کار  بدست جاستین لین، کار دو قسمت پایانی «سریع و آتشین» را کارگردانی کرده است) و همین موضوع خود می تواند نشانه ی بسیار روشنی باشد از امیدِ پیشروی این مجموعه به سمت عقل گرایی و منطق.
جیمز کامرون گفته است: "زمانی که بحث ساخته شدن نسخه ی جدیدی از «نابودگر» مطرح می شود، زمانی که قرار است داستانی جدید را روایت کند، چه یک قسمتی باشد یا دو قسمتی، تمام تلاشش را خواهد کرد که حتی یک جمله از قسمت های پیشینش را تکرار نکند. پس تنها سازنده ی آن حق دارد در داستان دخیل شود". «نابودگر»، که نظر کامرون یا هر بیننده ی عام دیگری را به خود جلب کرده است، پس از «روز قضاوت» بود که به حضور خود حیات بخشید. به گمانم این جسارت را داشته باشم که به شما بگویم این کریستوفر نولان نبود که ایده ی بتمن ها را در ذهن خود ساخت و حتی اولین کسی نبود که برای بر سرِ زبان بردن نام خود بر روی پرده ی سینماها تلاش کرد.
دلیل خاصی ندارد که «نابودگر»های آینده نتوانند مثل قبلی ها بزرگ و مشهور شوند. شاید راه هایی باشد که بتوان از طریق آنها حضور شوارتزنگر را بدون آن که با ناباوری های اضطراب آور ببینده در ایفای نقش او دامن بزند، توجیه کرد. چه کسانی هستند که به او می گویند «نابودگر» در سطح سنی او نیست، حتی اگر از بیشترین حد تواناییِ درونی اش بهره ببرد؟ (برخی از باهوش ها در گفتن این حرف حتی سرسوزنی تردید ندارند). به نظر می رسد بهترین راه برای ترکیب نمودن پوستی که ظاهر بشر را رقم می زند و برای ساختار معماری- زیست شناسی انسانها به کار می رود همانی ست که می تواند متناسب با سن او نشان داده شود.
اگر بنا باشد آرنی به عقب بازگردد نقطه ی شروع او باید یک داستان عالی و یک تولیدکننده ی خوب باشد تا بتواند به آن حیاتی دوباره ببخشد.

منبع : فیلم نگاه