- نویسنده : مسعود میر
پیش درآمد: نشد؛ «فریده» به حوالی خانه اسکار هم نرسید و تنهاییهایش به مشهد و آمستردام ختم شد. حالا باید با اعتقاد بیشتر بپذیریم که سهم ما از اسکار حالاحالاها، همان دلبری اصغر فرهادی در سالهای 2012 و 2017 بود و البته خاطره نامزدی «بچههای آسمان» مجیدی که بعدها به مجسمه طلایی «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» متصل شد. خبر انتخاب 10 فیلم اولیه بهترین فیلم بینالمللی آکادمی اسکار منتشر و دیگر راه صعود مسدود شد. اثری از «در جستوجوی فریده» در میان این 10 فیلم نیست تا ایران مانند 83 کشور دیگر حتی در مرحله انتخاب اولیه هم نشانهای برای نود و دومین ضیافت اسکار نداشته باشد.
همه میدانند
هر سال تمام هنر و صنعت سینمای دنیا برای بوسه زدن به یکی از آن مجسمههای مرغوب آکادمی به صف میشود و هر سال هم خیلیها از تجربه این خاطره ناب فیلم و جایزه محروم میمانند. با این پیشفرض، حذف شدن مستند «در جستوجوی فریده» از رقابت فشرده اولیه برای انتخاب 10 فیلمی که فقط قرار است در بخش بهترین فیلم بینالملل رقابت کنند، موضوع تعجببرانگیزی نیست. این 10 فیلم یک مرحله دیگر هم الک میشوند تا سرانجام 5 فیلم برای یک مجسمه، اعضای آکادمی اسکار را به وجد آورند و یکیشان بشود دلبر.
همه میدانستند که فیلم خوب کورش عطایی و آزاده موسوی شانسی برای نامزدی در اسکار ندارد اما حالا که آبها از آسیاب افتاده، خواندن حرفهای یکی از 2 کارگردان این فیلم درباره اسکار 2020 و احوالات ایرانیان با حذف این فیلم از فهرست رقبای اسکار بهترین فیلم بینالملل خالی از لطف نیست.
تبلیغ کیفیت
کورش عطایی درباره انتشار اسامی فیلمهای برگزیده در مرحله مقدماتی بهترین فیلم بینالملل و نبودن اثری از «فریده» در این فهرست میگوید: "این که چون ما هر سال به آکادمی اسکار فیلم معرفی میکنیم و توقع داریم اسکار هم بگیریم، توقعی غیرمنطقی است. چون سازوکار سینما در ایران از حضور، پخش و تبلیغات تا اکران، اصلا توانایی رقابت با صنعت سینما در بسیاری از کشورهای دنیا را ندارد. ما نباید فراموشکنیم که جدا از کیفیت فیلم، نقش تبلیغات و هزینههایی که برای آن در نظر گرفته میشود بسیار مهم است. در اسکار فقط با فیلم باکیفیت و به قولی هنری نمیتوان به جایزه رسید چون فیلم باید خوب دیده شود، اکران خوب داشته باشد و در جشنوارهها بدرخشد."
مستند؛ از فریده تا عسل
"این که هیأت انتخاب فیلم برای معرفی فیلم ما به اسکار چه مسیری را طیکرده، نه در تخصص من است و نه دربارهاش نظری دارم اما میدانم انتخاب این فیلم به عنوان نماینده ایران در اسکار یک وجه مثبت برای سینمای ایران داشت و آن هم این که یک گونه سینمایی یعنی مستند که در این سالها سعی کرده خودش را بالا بکشد جدیتر گرفته شد و این اتفاق به همین دلیل حائز اهمیت است." این حرفهای کارگردان «در جستوجوی فریده» متصل شد به صحبت درباره حضور یک مستند در میان 10 نامزد بخش بینالملل جایزه اسکار و این گونه ادامهیافت: "مستند «سرزمین عسل» محصول کشور مقدونیه که همین چند روز پیش در جشنواره سینماحقیقت هم به نمایش درآمد در میان 10 فیلم نامزد بهترین فیلم بینالملل اسکار قرار دارد و چون کمپانیهای بزرگی از آن حمایت میکنند و تبلیغات بسیار گستردهای دارد، توانسته در جشنوارههای مختلف حضور یابد و البته در آمریکا هم بدرخشد."
عطایی همچنین با اشاره به این که در میان 93 اثری که برای بخش بهترین فیلم بینالملل اسکار درخواست داده بودند، 5 فیلم مستند
از 5 کشور هم حضور داشتند، تأکید میکند: "به گمانم مرزبندی درباره این که برای معرفی فیلمی به اسکار باید فقط سراغ فیلمهای
داستانی رفت، کمرنگ شده و حالا مستندها و انیمیشنها در این رقابت شرکت میکنند و
در واقع همه کشورها فارغ از ژانر و گونه فیلم، تلاش میکنند بهترین فیلم کشورشان
را به اسکار بفرستند."
دیدگاه ها
سطح توقع ها رفته بالا. حالا دیگه هرسال اسکار هم میخوان.