پوسترهایی که تماشاگر را فریب می‌دهند

چرا مثل پوستر‌هایتان فیلم نمی‌سازید؟

چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۱۲

  • نویسنده : محمدصادق عابدينی
  • |
  • نویسنده : پیمان جوادی
  • |
  • منبع : روزنامه جوان

تصویری که پوستر‌ها از چند فیلم در حال اکران در سینماها ارائه می‌کنند هیچ همخوانی‌ای با محتوای فیلم‌ها ندارد و اگر کسی صرفاً به خاطر نمای شاد و پر انرژی پوستر یک فیلم به تماشای آن بنشیند، از آنچه می‌بیند متعجب خواهد شد.

در اصطلاحات فقهی و مسائل حقوقی، احكامی درباره «غش در معامله» وجود دارد. در بخشی از تعاريف «غش در معامله» آمده است: پنهان كردن چيزی كه مورد معامله نيست در كالای مورد معامله، مانند مخلوط كردن آب با شير، نشان دادن وصف و ويژگی خوب در كالای مورد معامله، در حالی كه واقعيت آن چيزی ديگر است، مانند پاشيدن آب بر سبزی برای تازه نشان دادن سبزی های كهنه و مانده.


اين تعبير فقهی به آنچه در موضوع فيلم‌های غمگين با پوسترهای شاد می گذرد، شباهت زيادی دارد. پوستر چيزی را به مخاطب القا می كند كه عملاً در فيلم نيست و اگر باشد هم تأثيری بر روح كلی فيلم ندارد؛ كاری كه از نظر حرفه‌ای اشتباه است.

ماتيو كارپنتر كارشناس استراليايی تبليغات در مقاله‌ای با عنوان «7 عنصر طراحی پوستر فيلم‌های بزرگ» به طور مشروح به نكاتی كه در طراحی پوستر فيلم بايد به آنها توجه شود، پرداخته و تأثير طراحی خوب يک فيلم را بر ميزان فروش آن فيلم بيان كرده‌ است.

در بخش از اين مقاله مي‌خوانيم: "تأثيرگذارترين پوسترهای فيلم‌ها، نمادين هستند و تم درونمايه‌ اخلاقی و نمايشی فيلم را نشان می دهند، بدون اين كه به گفتن متوسل شوند."

 آنها از تصويرسازی استفاده می كنند. حالا اين تصويرسازی مي‌تواند كلوزآپ بازيگر وحشت‌زده‌ فيلم باشد يا پوتين رزمنده‌ فيلم، منظورم استفاده از تصوير يک شيء از فيلم است كه تا حدودی تم فيلم را نشان می دهد يا يک گرافيك ساده، اين روش می تواند تأثيرگذاری، جلب‌توجه و علاقه‌مندی را به يكباره ايجاد كند.

بهزاد خورشيدی، گرافيست و طراح پوستر فيلم نيز می گويد: "پوسترها شناسنامه و هويت ماندگار فيلم‌ها هستند. آنها به ظاهر ساده و قابل دسترس به نظر مي‌آيند، ولی به طور حتم تأثير بسزايی در جذب مخاطب سينما خواهند داشت. تلاش براي جذب مخاطب به سينما از طريق پوستر‌هاي حرفه‌ای، مانند آنچه در مورد فيلم‌های «آذر» و «سارا و آيدا» يا خيلی فيلم‌های ديگر با درونمايه تلخ اما پوستر‌هايی شاد رُخ داده است، نشان می دهد تهيه‌كننده يا كارگردان سينما بر لزوم اين كه مخاطب به دنبال اثری شاد و انرژی آور در سينما است، احاطه دارند، اما اين احاطه داشتن و حرفه‌ای گری را صرفاً در طراحی و تدوين پوستر لحاظ می كنند و در زمانی كه فيلمنامه ی فيلم در حال نگارش است يا وقتی فيلم جلوی دوربين می رود، خبری از آنچه بايد رُخ می داده نيست. فيلمساز تا پيش از طراحی پوستر هر كاری می خواسته انجام داده و شايد آگاهانه می دانسته چيزی كه می سازد برای مردم عادی و مخاطبانی كه سينما را به چشم تفريح نگاه می كنند، خوشايند نيست، اما به هر دليل نخواسته يا نتواسته است فضای فيلم را به سمت ذائقه مخاطب بچرخاند و المان‌های پرفروش شدن فيلم را در آن بگنجاند."

قضيه ولی در زمان اكران فيلم در سينما‌ها متفاوت شده و تازه حساب و كتاب و دخل و خرج به ميان آمده و فيلمساز متوجه شده كه به هر نحوی بايد مردم را ترغيب كند كه فيلم را تماشا كند. اينجاست كه طراحان پوستر‌ها سليقه به خرج می دهند و از ميان معدود سكانس‌های فيلم كه قابليت جلب‌توجه و انرژی آفرينی در بيننده را داشته، استفاده و پوستری طراحی كرده‌اند كه 180 درجه با آنچه در فيلم قرار است ديده شود، متفاوت است. در اينجا بايد از تهيه‌كننده فيلم اين سؤال را پرسيد كه چرا اين همه شادابی پوستر را در زمان ساخت فيلم به كار نبرده‌ايد؟ آيا نمی شد فيلم هم به زيبايی پوستری باشد كه از آن تهيه شده است؟ آيا فيلمساز پاسخگوي مخاطبانی خواهد بود كه صرفاً بر اساس تماشای پوستر فيلم و به اميد ديدن يک اثر دلپذير به سينما رفته‌اند و چيزی كه تماشا كرده‌اند مصداق «غش در معامله» بوده!
منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...