قهرمان بیچاره در تلاشی جادویی
- نویسنده : جیمز براردینلی
- |
- ترجمه : پیمان جوادی
اینکه «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» توانسته از پس آنچه که یک بازسازی بایستی انجام دهد بر بیاید می تواند موضوع بحث جذابی باشد. این فیلم چهارچوب فیلم اصلی را گرفته و در حالی که بعضی از اسامی و ویژگی های مهم آن را حفظ کرده، در مسیری متفاوت و جدید قدم برمی دارد. اگر از این زاویه نگاه کنیم، فیلم «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» ساخته بن استیلر هم آشناست و هم جدید. طرفداران نسخه کلاسیک سال 1947 با دیدن این فیلم از اینکه فیلمسازی که هیچ علاقه ای به اثر اصلی نداشته کار را به دست گرفته احساس گیر افتادگی و تنگنا نمی کنند و در عین حال حس نمی کنند در حال تماشای یک رونوشت خط به خط و درجه چندم هستند. متأسفانه چیزی که در «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» باعث سرخوردگی تماشاگران می شود، خط داستانی بی چفت و بست، و شل و وِلِ آن است. اشاره دقیق به دلیل این مشکل کار سختی است، اما داستان والتر هرگز موفق نمی شود بیننده را درگیر خود کند. ماجراهای او به نظر سرسری و بی اهمیت می آیند. زمانی که بن استیلر (که نقش والتر را بازی می کند) و کریستن ویگ (که نقش محبوب او، شریل را بازی می کند) در کنار هم روی پرده هستند فیلم جان می گیرد. اما جذابیت آن در سکانس های مربوط به سفر طولانی والتر به دور دنیا که او را در تعقیب عکاس ماهری به نام شان اوکانل (شان پن) نشان می دهد، کاهش می یابد.
آیا داستان پیش زمینه «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» برای فیلمی که در سال 2013 ساخته شده، بیش از حد "معصومانه" است؟ داستان فیلم درباره یک کارمند خجالتی و آرام است که زندگی اش به نوعی از طریق نگاتیوهایی که برای مجله تایم ظاهر و چاپ می کند، می گذرد. زمانی که یک عکس ستایش شده - عکسی که برای چاپ شدن روی جلد آخرین نسخه مجله انتخاب شده است- گم می شود، والتر مجبور می شود وارد ماجراهای دنیای واقعی بشود تا گیرنده عکس را پیدا کند. در طول مسیر، او خودش را کشف می کند و درکی تازه نسبت به زندگی پیدا می کند. فیلم هایی از این دست شاید در دوره ای "ساده تر" به خوبی جواب می دادند اما این فیلم در دوره ای که تعریف یک ویژگی اجتماعی نوعی کلبی مسلکی و منفی بافی به شمار می رود، ممکن است در پیدا کردن مخاطب با مشکلاتی مواجه شود. تنها افراد کلبی و بهانه جوی «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» شخصیت های بد داستان هستند، مانند تد هندریکس، رئیس تازه والتر که پیش از اخراج او به شدت سرزنش و تحقیرش می کند.
لذت بخش ترین بخش های «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» فانتزی ها و رویاپردازی های او هستند، مانند آن موردی که او در خیالات خود طوری مقابل رئیس اش ایستادگی می کند که در زندگی واقعی هرگز قادر به انجام آن نبوده. بخش مربوط به ماجراجویی 
واقعی که بیش از نیمی از طول فیلم را به خود اختصاص می دهد و والتر را راهی گرین لند، ایسلند و افغانستان می کند بیشتر شبیه به فیلمی در باره سیر و سفر می ماند که چند صحنه اکشن و ماجراجویانه هم در آن گنجانده شده است. تصاویر سفر زیبا هستند اما به نظر می رسد داستان بیهوده دور خود می چرخد. هدف این است که والتر قبل از رسیدن به شُن، بتواند زندگی واقعی را تجربه کند، اما سکانس های زیادی هستند که طی آنها به نظر می رسد فیلم برای پر کردن زمان دارد دست به تعلل و وقت کُشی می زند.
بن استیلر که این فیلم را از جهنم پیش تولید بیرون کشید و تا روی پرده سینما همراهی اش کرد، خصوصیات دقیق یک "آدم عادی" را دارد که بتواند در نقش والتر بازی کند. تنها بازیگر بزرگ دیگری که توانسته بودم در چنین نقش هایی ببینم تام هنکس در یک دهه پیش بود. کریستن ویگ بعضی از حالات طنزآلود آزار دهنده اش را کمرنگ تر می کند تا شریل را به عنوان شخصیتی جذاب و دوست داشتنی به نمایش بگذارد. او و استیلر گواه کشش و جذابیت معصومانه مربوط به فیلم های رده PG و کارتون ها هستند. دور سرشان ستاره جرقه نمی زند اما بیننده می تواند یک قلب بزرگ را که تیری از میانش گذشته بالای سر آنها تصور کند. آنها واقعا دوست داشتنی هستند.
چند بازیگر معروف در نقش های مکمل و فرعی بازی می کنند، شرلی مک لین در نقش مادر والتر و شون پن در نقش عکاس فراری. آدام اسکات در نقش کلیشه ای رئیسی ظاهر می شود که روش به شدت تجاری اش با شیوه خیالبافانه والتر در تضاد است. اگر جای چیزی در «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» خالی باشد، آن مربوط به این است که هندریکس به هیچ وجه توبیخ و تنبیه بی مورد نمی شود. در واقع همینطور که فیلم به سوی نقطه اوج خود پیش می رود، او از داستان محو می شود. تصمیم عجیبی است و مطمئن نیستم جواب بدهد.
می توان برای توصیف «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» از واژه "سبک قدیمی" استفاده کرد، البته این الزاما از آن نوع تعبیرهایی نیست که منجر به موفقیت در گیشه بشود. شیرینیِ نسبتا لذت بخش اما کاملا فراموش شدنی در فیلم وجود دارد. «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» به عنوان یک فیلم خانوادگی وارد بازار شده اما فرزندان کوچکتر که توجه کمتری دارند احتمالا از تماشای آن خسته خواهند شد. استیلر شایسته این است که به خاطر وفادار ماندن به نسخه اصلی مورد تحسین و ستایش قرار گیرد؛ اما متأسفانه او موفق نمی شود جادوی آن فیلم را در این نسخه هم به کار بگیرد و این موضوع باعث می شود نسخه ساخت 2013 فیلم «زندگی اسرارآمیز والتر میتی» تنها گهگاهی رضایت بخش باشد.
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...