- نویسنده : ریچارد شایب
- |
- ترجمه : مسعود ایمن دوست
از دهه 2000 به این سو، Found Footage Film یک ژانر به خودش اختصاص داده است . این نحوه فیلمسازی، که تشکیل شده از کلیپ های مختلف، از منابع مختلف، بیشتر برای ساخت فیلم های مستند استفاده می شود، که کارگردان با استفاده از کلیپ های اصلی یک واقعه، سندیت بیشتری به فیلم مستند می دهد. «روز تولد شیطان» هم از همین سبک استفاده کرده که داستان را واقعی تر جلوه دهد، و حرکت نامنظم و جهنده دوربین هم به حس واقعی بودن فیلم کمک می کند.
بعد از موفقیت فیلم «پروژه جادوگر بلر» (1999) و موفقیت حتی بیشتر «فعالیت فراطبیعی» (2007)، این سبک تقریبا تمام صنعت فیلم های ترسناک را از آن خودش کرد. از آن زمان تا به حال همه جور فیلم با سبک Found footage داشته ایم، از جمله «Great American Snuff Film» (2003)، «Amateur Porn Star Killer» ،(2007»، و بخش دوم آن «پوگکیپسی» (2007)، فیلم های هیولایی «حادثه در دریاچه نِس» (2004)، «کلاورفیلد» یا «مزرعه زنبق» (2008)، و «تونل» (2011)؛ فیلم های درباره زامبی ها یا مرده های زنده شده «خاطرات مرده» (2007)، و «[Rec]» (2007)؛ داستان ارواح در «فعالیت فراطبیعی» و قسمت دومش «دریاچه مانگو» (2008)، «هتل جن زده چانگی» (2010) و «Grave Encounters» (2011»؛ فیلم های تصاحب کره زمین به وسیله بیگانگان فضائی «آپولو 18» (2011)، فیلم های جن گیری «آخرین جن گیری» (2010)، «بازگشت از جهنم» (2011)، و «شیطان درون» (2012)؛ فیلم های فاجعه های طبیعیِ زمین «خلیج» (2012)، فیلم های فرانکنشتینیِ «ارتش فرانکنشتین» (2013)؛ و حتی یک مجموعه کامل فیلم های سبک "فاند فوتیج" در فیلم «V/H/S (2012.
«روز تولد شیطان» زمانی به نمایش درآمده که به نظر می رسد که فیلم های این ژانر به تمام سوژه های ترسناک پرداخته اند، و ظاهرا سوژه های جدید و دست اول چندانی یافت نمی شود. بعضی از فیلم هایی که در بالا به آن اشاره شد، با استفاده از روش و سبک های تازه یک طعم جدیدی به فیلم های فاند فوتیج داده اند. در بیشتر این فیلم ها آشکار است که کارگردان فقط سعی کرده سوژه تکراری و قدیمی را در بسته بندی جدیدی به مخاطب ارائه دهد. یک حس آشنای غیرقابل انکاری در همه این فیلم ها وجود دارد. «روز تولد شیطان» حتی تظاهر به فاند فوتیج بودن را هم نکرده. فقط با تغییرات ناگهانی زاویه های دوربین، مثل روز روشن است که کارگردان می خواسته به زور این فیلم را به سبک فیلم های فاند فوتیج به تصویر بکشد.
«روز تولد شیطان» حداقل تلاش کرده که یکی از شاخه های فیلم های فاند فوتیج را که کمتر به آن اشاره شده بازسازی کند، و آن هم "باردار شدن به وسیله شیطان" است. شروع این سوژه با موفقیت فیلم «بچه رزمری» (1968) ساخته رومن پولانسکی است. تغییرات متعددی در دهه 70 به این سوژه داده شد، و کمی هم در دهه 80 و 90 که کم کم از رده خارج شد، که احتمالا به این دلیل است که سوژه باردار شدن شیطانی به اندازه Found Footage متنوع نیست و به راحتی نمی شود کارهای جدید ارائه داد، گرچه «بچه رزمری» به صورت یک مینی سریال به زودی به صفحه تلویزیون خواهد آمد). تنها موضوعی که در این نوع فیلم دیده ایم یک کودکی بوده که بین شیطان و مسیح گیر افتاده بوده، مثل فیلم های «هفتمین صلیب» (1988)، «طلوع پیشخدمت ها» (1991)، و «نگهدارِ بچه» (2000).
«روز تولد شیطان» به هیچ وجه کار منحصر به فردی به مخاطب ارائه نمی دهد، نه ازنوعFound Footage و نه از نوع Satanic Impregnation. تقریبا تمام اتفاقات دراین فیلم قابل پیش بینی است. این فیلم محصولی از مت بتینِلی اوپلین و تایلر ژیلت است که 2 عضو تیم 4 نفرهRadio Silence Productions هستند، که یک کمپانی فیلمسازی واقع در لوس آنجلس است و از کارهایشان می توان «31/10/98» و «V/H/S» را نام برد. 2 عضو دیگر این تیم خوان مارتینز و چاد ویلادا هستند که آنها هم به نوبه خود کارهای مهمی در این کمپانی انجام داده اند. بتینلی و ژیلت در فیلمشان هیجانات متنوعی به وجود می آورند، همراه با جهش های موثر- حمله ناگهانی آلیسون میلر به یک ماشین شاسی بلند که در یک محوطه پارکینگ به او نزدیک می شود؛ بیدار شدن او در شب زیر نور مادون قرمز دوربین؛ بلعیدن وحشیانه یک سینی گوشت خام در یک سوپر مارکت، در حالی که او (آلیسون) گیاهخواری بیش نیست؛ تشنج ناگهانی یک کشیش در حال انجام مراسم غسل تعمید؛ کنده شدن درها از لولاها. این وقایع می توانستند صحنه های ترسناک و تکان دهنده ای به وجود بیاورند، ولی آشنائی کامل مخاطب با سبک Found footage و Satanic impregnation این فیلم را کم رنگ و بی تاثیر جلوه می دهد. حتی ترسناک ترین صحنه هم – موقعی که الیسون میلر در حال بلعیدن استخوان های اسکلت یک آهو درجنگل، با یک مشت بچه دوربین به دست محاصره می شود- تبدیل به یک چیز مسخره و خنده دار می شود- وقتی بچه ها دوربین به دست از زمین به هوا پرتاب می شوند. بعضی از اوقات فیلم یک حس بحران و رُخ دادن اتفاق بدی به مخاطب منتقل می کند، ولی اکثرا به نظر می رسد که این فیلم با قوانین و روش های قابل پیش بینی یک فیلم ترسناک ساخته شده.
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...