مفرح، فکرشده و پرماجرا

دوشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۶ ساعت ۲۱:۸


«آقای پیبادی و شرمن» ساخته راب مینکاف،؛ درباره سگ سخنگو، مخترع و نابغه ای به نام پیبادی (با صداپیشگی تای بورل) است که پسرخوانده ای به نام شرمن (با صداپیشگی مکس چارلز) دارد! این انیمیشن سینماییِ سه بُعدی بر اساس شخصیت های اپیزود «تاریخ دور از ذهن پیبادی» از مجموعه تلویزیونی معروف دهه ی 1960، «راکی و بولوینکل» به مرحله تولید رسیده است.



در اولین روز مدرسه، شرمن طوری با همکلاسی اش پنی پترسون (با صداپیشگی آریل وینتر) مشکل پیدا می کند که مسئله حضانت شرمن توسط یک سگ زیر سئوال می رود و کار به خدمات اجتماعی و مراجع قانونی کشیده می شود. آقای پیبادی، پنی، پدر (با صداپیشگی استیون کلبر) و مادرش (لزلی مان) را برای عذرخواهی و حل مشکل به خانه دعوت می کند؛ غافل از این که شرمن به توصیه ی اکید پدرخوانده اش در مورد استفاده نکردن از ماشین زمان اختراعیِ آقای پیبادی – تحت عنوان WABAC – گوش نداده و و دختر پترسون ها را راهی مصر باستان کرده است...



«آقای پیبادی و شرمن» از جمله محصولات اکران شده ی استودیوی فیلمسازی دریم ورکس در سال 2014 است که همچون تمام انیمیشن های به دردبخور، شروعی شاداب و پرماجرا دارد. ایده ی سگ نابغه و مخترعی که پسربچه ای به اسم شرمن را به فرزندخواندگی پذیرفته، آنقدر جذاب هست که انتظار دیدن یک انیمشن سینمایی درست وُ درمان در بیننده بیدار شود. قضیه ی اختراع ماشین زمان و رفت و آمد به برهه های سرنوشت ساز تاریخ بشر نیز گرچه نخ نما ولی هنوز وسوسه انگیز است. کهنگی ایده ی فوق الذکر در «آقای پیبادی و شرمن» با شوخی های بامزه، کاراکترهای فراوان و سفر به اماکن و دوره های مختلف تاریخی – از همه جالب توجه تر: سر زدن به لئوناردو داوینچی دقیقاً در زمان خلق اثر فوق العاده مشهورش «لبخند ژوکوند» - جبران شده است.



شرمن و آقای پیبادی در کنار هم روزگار خوشی می گذرانند تا این که شخصیت پنی، دختربچه ی همکلاسی شرمن کار دست شان می دهد. واکنش غیرمنتظره ی شرمن- او دست پنی را مثل یک سگ گاز می گیرد – باعث تردید در صلاحیت پدرخوانده اش، آقای پیبادیِ برنده جایزه نوبل و همینطور سبز شدن موی دماغی به نام خانم گرانیون (با صداپیشگی آلیسون جنی) می شود؛ یک کارمند سختگیر خدمات اجتماعی که انگار – در زندگی- هیچ فکر و ذکری به جز جدا کردن شرمن از پدرخوانده ی غیرعادی اش ندارد!

بازیگوشی های دخترک، تمام شدن سوخت ماشین زمان و تداخل اعصار گوناگونِ تاریخ با زمان حاضر، موجب رقم خوردن بلبشویی از یک سلسله اتفاقات خنده دار و مفرح می شود که دیدن شان به هیچ وجه خالی از لطف نیست. بامزه ترین اتفاق فیلم که به شکلی خلاقانه، موجز و کاملاً سینمایی رُخ می دهد – البته اگر ارجاع به «اسپارتاکوس» ساخته 1960 استنلی کوبریک را با تکرار جمله ی "منم یه سگم" فاکتور بگیریم – همان چندوُچونِ کم شدن شر خانم گرانیون از سر شرمن و آقای پیبادی است که توضیح بیشتری درباره اش نمی دهم تا خودتان ببینید.



انیمیش های اکران عمومی 2013 – حتی «یخ زده» فیلم برنده ی اسکار 2014 و واپسین انیمه ی میازاکیِ اسطوره ای «باد وزیدن گرفته» - چندان چنگی به دل نمی زدند. از اکران های سینمای انیمیشن در سال 2014 نیز «عملیات آجیلی» را می شود مثال زد که آن هم به کلی ناامیدکننده از آب درآمد... در چنین اوضاع و احوالی، «آقای پیبادی و شرمن» روی پرده رفت که از پتانسیلِ مورد توجه خاص و عام قرار گرفتن برخوردار است.

«آقای پیبادی و شرمن» را با اتکا به برتری تکنیکی و محتوایی اش – در قیاس با فیلم های مذبور – و همچنین با در نظر گرفتن این نکته که تولیدات دریم ورکس از 2001 تا کنون همواره مورد توجه اعضای آکادمی بوده اند، می شد به عنوان یکی از بخت های کاندیداتوری اسکار بهنرین انیمیشن 2015 به حساب آورد که البته این اتفاق نیفتاد و انیمیشن های بی رنگ و بو و کم جذابیتی مثل «چگونه اژدهای خود را تربیت کنید 2» (دین بلو) و «افسانه شاه دخت کاگویا» (آسائو تاکاهاتا) به فهرست نامزدها راه پیدا کردند.



«آقای پیبادی و شرمن» قابلیت این را دارد که مخاطبان کم سن و سال و بزرگسال – همزمان – دوست اش داشته باشند، از آنجا که پر از شخصیت هایی جذاب (با صداهایی که خیلی خوب روی کاراکترها نشسته اند)، ماجرا و رنگ است که می تواند نظر مساعد مخاطبان کودک و نوجوان را به دست بیاورد [1]؛ به علاوه، شوخی ها و ارجاعات فراوانش می تواند برای بزرگ تر ها جالب باشد. آقای مینکاف را به واسطه انیمیشن فراموش نشدنی دیزنی، «شیر شاه» (1994) [2] به یاد سپرده ایم؛ مینکاف با کارگردانی «آقای پیبادی و شرمن»، این خاطره خوب مان را مخدوش نکرده است. «آقای پیبادی و شرمن» یک اقتباس سینمایی موفق و انیمیشنی سرگرم کننده است که از تماشا کردنش پشیمان نخواهید شد.

پی نوشت:

[1]: «آقای پیبادی و شرمن» با وجود رنگ و لعاب کودکانه ی خود، به نظرم بیشتر مناسب بزرگسالان است؛ چرا که گذشته از حساسیت های مضمونی، کم سن و سال ترها اغلب شوخی ها و ارجاعات اش را درک نخواهند کرد.

[2]: راب مینکاف «شیر شاه» را همراه با راجر آلرز کارگردانی کرد.

منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اشکان آتشکار
  •  1
  • |
  •  3
  • |

    هم نقد خوبی بود و هم خود فیلم یک انیمیشن جذاب و درجه یک. اما با همه خوب بودنش باز هم به پای "وال-ای" و "بالا" و "از درون به برون" نمی رسه.

    اویتسا افشارطوس
    •  3
    • |
    •  4
    • |

      یکی از بهترین انیمیشن های چند سال اخیر بود که خیلی دست کم گرفته شد. ترکیب آقای پیبادی و پسر انسانش خیلی بامزه و جالب بود.