اواسط آسمان

پنج شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۹:۵۰


فیلم تازه ی آلکس پرویاس معجون غریبی از تاریخ و نظریه های جایگزین و مایه های علمی-تخیلی و فانتزی و اکشن است در قالب یک فیلم بسیار خوش آب و رنگ و پرجلوه. پرویاس را بیشتر با کیفیت بصری غنی فیلم هایش به یاد می آوریم و تصویرهای زیبا و شکیلی که تا مدت ها پس از پایان فیلم در یادها می ماند. فضای تیره و تار «کلاغ» با تصویرهای پردازش شده اش تنها نمونه ای از جلوه های بصری فیلم های پرویاس است. او در «من، روبات» نیز یکی از خاص ترین تصویرهای ویل اسمیت در فیلم های جریان اصلی هالیوود را طراحی کرد و اوج کارش در «شهر تاریک»، یک نئونوآرِ علمی-تخیلی، با تحسین تعدادی از خاص پسندترین منتقدان سینما همراه بود. پرویاس که متولد قاهره است و اصل و ریشه ای چندفرهنگی دارد در فیلم تازه اش سراغ زمینه و موضوعی رفته که به شکلی سرراست و ضمناً خلاقانه مصر باستان را بیگانگان فضایی پیوند می زند و برای نظریه ی "فضانوردان باستانی" مجال تازه ای برای خودنمایی فراهم می کند. طبعاً اکران گسترده ی فیلم بستری است برای بحث و گفت و گو درباره ی یکی از داغ ترین نظریه ها در حوزه ی باستان شناسی و هستی شناسی بشر: آیا اجداد ما توسط خدایانی فضایی به این کره آورده شده اند و یا لااقل در زمانی دور ارتباطی مستقیم بین بشر اولیه و مهمانانی از فضا وجود داشته است؟



مصر باستان با آن فرهنگ غنی و اعجاب انگیزش آنقدر مایه های جذاب در اختیار پرویاش گذاشته که او نیازی به گنجاندن داستان های فرعی در فیلمنامه اش نداشته باشد، اما از همه ی اینها مهم تر عناصر تصویری خط و زبان و فرهنگ مصری (با آن همه پرنده و چرنده که در قالب خدایانی آدمی وار تصویر شده اند) و نقش های مندرج در پاپیروس ها و نقاشی های دیواری قدیمی بستر مناسبی برای تصویرسازی و غنی کردن زمینه ی گرافیکی فیلم ایجاد کرده که دقیقاً انگ فیلمساز تکنیکی و تصویرگرایی مثل اوست. برای تحلیل جزئیات هر قاب از فیلم شاید مطالعه ی چند نمای دور سرراست ترین مسیر باشد: در قاب های کارشده ای که خدایان بر پس زمینه هایی از آتش و دود و در محیط های کوهستانی به جلوه گری مشغول اند تاکید کارگردان روی جزئیات بصری و تکنیکی کاملاً آشکار می شود. کمتر قابی از فیلم است که چندلایه و پرجزئیات نباشد و پیداست که جلوه های ویژه ی رایانه ای نه فقط در اجرای صحنه های اکشن و ماجرایی، که حتی در طراحی قاب های معمولی هم به کار گرفته شده اند. این میزان ویرایش و کنترل جزئیات بصری شاید برای مخاطبانی که میانه ی خوبی با فناوری های جدید سینما ندارند خوشایند نباشد، اما تماشاگری که به اکشن های پرجلوه ای از این دست عادت دارد تصویرهای فیلم را خوراکی ناب برای علایق تکنولوژیکش می یابد و فیلم را به خصوص در سکانس های پرتب و تاب رویارویی زمین و آسمان، نما به نما می بلعد!



نقش اصلی فیلم را نیکلاس کاستر-والدو بازی کرده که دوستداران سریال درخشان «بازی تاج و تخت» بازی اش در نقش جیمی لنیستر، شمشیرزن یکدستِ فصل های اخیر این سریال هرگز فراموش نخواهند کرد. کاستر-والدو که توامان شمایلی ستاره وار و مناسب نقش های اکشن دارد، بهترین گزینه برای بازی در قالب هوروس خدای آسمان بوده است و پرویاس به درستی از وجوه رمانتیک شمایل او برای خلق تصویر قهرمانی زیبا و قدرتمند استفاده کرده است.



«خدایان مصر» فیلم بزرک و تکان دهنده ای نیست و اصلاً برای واکاوی مسایل فلسفی و کشف مفاهیم عمیق ساخته نشده، اما نظریه ای که خط داستانی ساده ی فیلم به آن متکی است کاملاً جدی و قابل بحث است. پرویاس داستانش را به نفع مخاطبی که سرگرمی را به اندیشه های ثقیل ترجیح می دهد ساده کرده و با شناختی که از فرهنگ و سرزمین مصر و نیز سرزمین محل اقامتش استرالیا داشته، ترکیب متوازنی از تصویرهای شکیل و محتوای جذاب تدارک دیده که تماشایش قطعاً پیشنهاد خوبی برای هر دوستدار سینمایی است.

منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

بردیا زمانی
  •  3
  • |
  •  10
  • |

    از هر فیلمی میشه یک برداشتی کرد و نتیجه ای استنتاج کرد. نظر من اینه "خدایان مصر" در زمینه ی طراحی صحنه و لباس و جلوه های بصری خیلی خوبه اما در زمینه داستان و فیلمنامه و جلوه های ویژه ضعیفه. پرویاس فقط خواسته یک پروژه روی زمین مانده رو به سرانجام برسونه.

    اویتسا افشارطوس
    •  5
    • |
    •  8
    • |

      به نظر که این چیزها به فیلم نمی خوره. فیلم خیلی سطحی تر از این حرف هاست که بخواد این حرف های گنده تو خودش داشته باشه.