سفر غیرضروری سنجاب های جیغ جیغو!

شنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۱۹:۵۴

  • نویسنده : تام روسو
  • |
  • ترجمه : زهرا شاکری
  • |
  • منبع : بوستون گلوب

با تماشای «آلوین و سنجاب ها: سفر جاده ای» ممکن است فکر کنید که ارزش این را دارد که خودتان را به سمت شخصیت های ستاره سازی که یک جایی در حال نواختن ترانه ی جدیدی هستند سوق دهید. حداقل ممکن است این حس به شما منتقل شود که سازندگان فیلم در حال کار برای به دام انداختن یک تعطیلات لطیف بوده اند و سعی داشته اند تا به حس نوستالژی و خاطرات گرد و خاک گرفته ی پدر و مادرها از سنجاب های آوازه خوان که می خواندند "کریسمس دیر نیا" ضربه بزنند. جایی که این فیلم قرار دارد به نظر نمی رسد هیچ دلیلی برای ادامه ی چهارمین قسمت «سنجاب ها» روی پرده ی سینما وجود داشته باشد (البته اگر در حال شمردن هستید). هیچ ارزش کنجکاوی در تماشای اجرای زنده ی آنها یا ژاکت های کلاه دارشان دیده نمی شود. حتی دیگر داستان جدیدی هم وجود ندارد. این فیلم پیش از این تقریباً با برپایی سری فیلم های معتبرش برای قضاوت در مورد عنوان شیطنت و بازیگوشی سه سنجاب فسقلی به اندازه کافی پیش رفته است.



چیزهای زیادی تغییر کرده، چیزهایی که برای آلوین (با صدای جاستین لانگ)، سایمون عینکی (ماتیو گری گابلر)، تئودور شکمو (جس مک کارتنی) و دیو منضبط و قانونمند (جیسون لی) تغییر نمی کند. مخلوقی که در واقع نماد پدر را دارد، به دنبال یک شباهت معمول برای ماجراجویی در زندگی می گردد. اما سنجاب ها تمایل زیادی به برپایی یک مهمان خانگی با ردفو (خواننده هیپ هاپ آمریکایی) دارند. دیو هم هنوز برای برداشتن یک قدم به جلو با دوست دختر مهربان جدیدش به اسم سامانتا (کیمبرلی ویلیامز پیاسلی) که یک پزشک است، بسیار مصمم است، آنقدر مصمم که تا حدودی حتی به پسر نوجوان، چاپلوس و خوش زبان سامانتا به نام مایلز (جاش گرین) که در واقع پسری بسیار قلدر و زورگو است علاقمند می شود. وقتی دیو، سامانتا را برای یک سفر کاری به همراه خود به میامی می برد سنجاب ها متقاعد می شوند که دیو قرار است با سامانتا ازدواج کند و آنها را دور بیاندازد! یک شک و تردید بی مورد که به وسیله مایلز و مشکلات و نوع رفتار پدرش به وجود آمده. در کنار همه ی این اختلافات بچه ها با یک پرواز به سمت میامی راه می افتند تا جلوی این خواستگاری را بگیرند. جای هیچ تعجبی نیست که این شرورهای دردسرساز بین راه چند توقف بی برنامه هم خواهند داشت.



قطعاً برای شما هم مهم نخواهد بود که به خاطر یک رژه ی جاز پر سروصدا در نیو اورلئان که با آهنگ "آپ تاون فانک" همراه است و به شما یک استراحت هیپ هاپی پر هیجان پیشنهاد می دهد، اندکی تاخیر داشته باشید. کارگردان والت بکِر یک جابه جایی سرگرم کننده روی فریاد "آآآآآآآآآلوین" دیو قرار داده است. همچنین در داستان یک پیام نرم و دوست داشتنی در مورد خانواده هایی که اتفاقی شکل می گیرند وجود دارد. داستان همچنین یک فروتنی پررنگ را هم پوشش داده است. تونی هال (مارشال هوایی) سخت کار می کند تا به مافوق خود نشان دهد در حال پیشرفت است ولی داستان زمانی جالب تر می شود که هال به جدال با سنجاب ها می پردازد. اما این داستان نه تنها زیرکانه نیست بلکه حس گمراهی زمانی که جان واترز به دنبال یک صحنه ی برجسته کشش پیدامی کند، بیشتر می شود.
منبع : فیلم نگاه
  • زهرا شاکری
  • |
  • یکشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۴:۳۹
  • |
  • ۱
  • |
  • ۵۲۶
  • |
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اشکان آتشکار
  •  3
  • |
  •  7
  • |

    من همون قسمت های قبلیش رو هم دوست نداشتم. اگر فیلمی کودکانه هست این هست نه "پاندای کونگ فو کار 3".