یک درام درخشان درباره ارزش مطبوعات

جمعه ۱۴ اسفند ۱۳۹۴ ساعت ۲۱:۰


«افشاگر» هديه ای است به ژورنالیسم تحقيقی و يادآور کامل و صریحی ست از مقصدی که اکنون به سويش رهسپاريم، اين که اين نوع از روزنامه نگاری در معرض خطر و فراموشی قرار دارد. اين فيلم از آن جهت که تقريباً تمام تمرکز خود را به اين فرايند معطوف می کند منحصر به فرد است. شخصيت ها فرعی هستند. تنش دراماتيک موجود در فيلم ناشی از نبرد میان نيروهای خير و شر نيست بلکه ناشی از مشکلات پيش روی روزنامه نگارهایی است که تلاش می کنند تا سر از حقيقت دربياورند در حالی که با کاهش بودجه و ضرب الاجل ها محاصره شده اند.

در سال 2001، تيم "اسپالایت" یا "افشاگر" روزنامه بوستون گلوب متشکل از سردبیر، والتر رابينسون، و چند خبرنگار، مايک رزندس، ساشا فايفر و مت کارول، شروع به تحقيق درباره ادعاهای مطرح شده در خصوص لاپوشانی و مخفی کاری سوء استفاده های جنسی در داخل کليسای کاتوليک رومی ماساچوست می کنند. آنها ابتدا با چند تجاوز انگشت شمار مواجه می شوند که تعدادشان به تدريج از 4 به 13 و ناگهان به رقم عجيب و تکان دهنده 90 می رسد. بعد از دنبال کردن سرنخ ها، مصاحبه با قربانيان و وکلا، و ماه ها تلاش خبرنگاران گزارش خود را در اوايل سال 2002 نوشتند و با اين گزارش سونامی عظيمی به پا کردند که سراسر کشور و حتی دنيا را درنورديد.

«افشاگر» به همان شکل که «همه مردان رئيس جمهور» (1076) به رسوایی واترگيت می پرداخت به رسوایی سوء استفاده جنسی در کلیسا می پردازد. جرايم و پرده پوشی نشان دهنده جنبه مهمی از هر دو فيلم هستند اما درام اصلی هر دو فيلم درباره خبرنگارانی است که مصرانه سرنخ ها را، فارغ از اين که چقدر می توانند خطرناک یا ناخوشایند باشند، دنبال می کنند. تمرکز فيلم نه روی قربانيان، نه کشيش ها و نه قوانين کاتوليکی است بلکه روی سه مرد و يک زنی است که تيم "افشاگر" را تشکيل می دهند. لوکيشن اصلی اتاق خبر روزنامه گلوب و نه کليسا يا دادگاه است.

«افشاگر» سعی نمی کند تا جايگزين مستندهای خيلی خوب  بیشماری که درباره رسوایی جنسی کليسای کاتوليک رُم ساخته شده اند بشود و چشم اندازش را به تحقيق درباره آنچه در بوستون رُخ داده است محدود می کند. قدرت فيلم تا حدی ناشی از تمرکز محکم آن است، فيلم تلاش نمی کند تا کار زيادی انجام دهد و موضوع را بيش از حد کِش بدهد. و به بهترين نحو از برخی از لحظات و صحنه های کوتاه حداکثر استفاده را می برد. يکی از مصاحبه های کوتاه، که در آن فايفر از يکی از کشيش های متهم سئوال می کند، ما را به ياد مستند خيلی خوب سال 2006 به نام «ما را از شر شیطان خلاص کن» می‌اندازد.

اگر قرار بود بهترين بازيگران برای چنين فيلمی انتخاب شوند، بازيگران «افشاگر» در صف اول قرار می گرفتند. در فيلم هيچ بازیگر نقش اولی حضور ندارد اما پنج شش نقش مکمل قدرتمند وجود دارد. نامزدهای اسکار سالهای گذشته، مايکل کيتون و مارک روفالو، هر دو بازی قدرتمند و قابل قبولی از خود ارائه می دهند که با افرادی که اينها نقش شان را بازی می کنند به طور فوق العاده ای منطبق هستند. ريچل مک آدامز و ليو شرايبر به طرز موثری نقش های کوچکی را بر عهده دارند. همچنين جان اسلاتری (در نقش معاون سردبير)، برايان دارسی جيمز و استنلی توچی (در نقش وکيل قربانيان) بازی های خوبی ارائه می دهند و نمی توان نقطه ضعفی در بازی آنها پيدا کرد.

رويکرد کارگردان تام مک کارتی باعث شده «افشاگر» قابل توجه شود. او از شرايط فرار برای ساخت ملودرام استفاده نمی کند. اين کار را به راحتی می توان با انبوه داستان های اشک آورِ موجود انجام داد. ترفندی که اينجا به کار رفته است روايت سير تحقيقات روزنامه نگارها بدون کاستن از اهميت جرايمی که آنها به دنبالشان هستند است. «افشاگر» در ارائه محترمانه اين تراژدی موفق است و در عين حال خود را دچار آشفتگی نکرده است.

وقتی پای کاراکترها به ميان می آيد، اطلاعات زيادی درباره زندگی شخصی شان نداريم. نکات بسيار کوتاهی که درباره زندگی شخصی اين افراد گفته می شود برای ايجاد يک تصویر کامل از آنها کافی نيست، اما اين مهم نيست. آنها يکسری افراد حرفه ای، دلسوز و از خودگذشته هستند. «افشاگر» بيانگر اين است که چگونه حرفه ای گری به سوختِ عبور از موانع و کنار زدن تعصبات برای حمله به يک شرايط ظاهراً خطرناک تبديل شده است. به قول انجيل، نبرد داوود با جالوت. بدون تيم افشاگر آيا اين فجايع کشف می‌شدند؟ و بدون اين برند از روزنامه نگاری چه تعداد بی عدالتی در آينده پشت پرده همچنان باقی می‌ماند؟

منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

حامد ستاری
  •  2
  • |
  •  6
  • |

    بهترین فیلم امسال بود. واقعا اسکار حقش بود. یک درام جذاب و تاثیرگذار به همراه بازی های فوق العاده تماشایی.

    امیر حقانی
    •  6
    • |
    •  1
    • |

      فیلم پردیالوگ اما جذابی هست. من کلا فیلم های پردیالوگ رو دوست ندارم اما "افشاگر" رو تا پایان با رغبت تمام به تماشا نشستم.

      بابک نیک طلب
      •  2
      • |
      •  9
      • |

        فیلم خیلی خوبی بود. شباهت هایی با Insider آل پاچینو داشت ولی به لحاظ شخصیت پردازی یک چیزه دیگه بود.