بازسازی باشکوه و خیره کننده ی کلاسیک محبوب دیزنی

یکشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۴ ساعت ۲۰:۳۳


تبدیل یک انیمشن به فیلم سینماییِ واقعی کار سختی است، مخصوصاً اگر آن فیلم یک انیمیشن کلاسیک به نام «سیندرلا» باشد که در سال 1951 توسط دیزنی ساخته شده است و سه نسل از علاقه مندان نسبت به فیلم احساس نوستالژی دارند و خُب ساختن این انیمیشن با بازیگران واقعی و احساسات جدید ممکن است مورد شک و تردید بسیاری واقع شود و یا مورد حمله ی برخی ها قرار بگیرد مخصوصاً وقتی کارگردان فیلم، کنت برانا، بیشتر به دنیای شکسپیری تعلق داشته باشد تا جهان‌ فانتزی و غیرواقعی دیزنی. یکی از نگرانی هایی که در مورد این فیلم وجود داشت این بود که خانواده سیندرلا ویژگی هایی خاصی دارند که باید با سلیقه ی مخاطب امروزی به روز شود که این معضل رفع شده است.

این اولین باری نیست که انیمیشن «سیندرلا» به فیلم تبدیل می شود. اندی تِنانت در سال 1998 فیلمی تحت عنوان «سیندرلا» ساخته بود (با بازی درو باریمور) که البته نسخه ی 2015 این فیلم از آن فیلم بهتر است. فیلم سال 2015 در جوان سازی این انیمیشن کلاسیک موفق بوده است. کنت برانا، کارگردان و کریس ویتز در مقام فیلمنامه نویس («درباره یک پسر» -2002) به اهمیت فانتزی در فیلم سال 1951 پی برده و  به خوبی آن را درک کرده اند. همچنین آنها چند تغییر خوب در فیلمشان ایجاد کرده اند که می توان به تبدیل کردن سیندرلا (با بازی لیلی جیمز ستاره‌ی سریال «دانتون ابی») به کاراکتری با شخصیت قوی و مستقل اشاره کرد، همچنین پرنس چارمینگ (با بازی ریچارد مَدِن ستاره‌ی سریال «بازی تاج و تخت») را شجاع تر و خودمختار کرده اند و نامادری بدجنس سیندرلا را نیز به ادامه روش های شیطانی اش تشویق کرده اند.

فیلم با مقدمه ای طولانی با جزئیات بسیار درباره زندگی لیدی تریمن (نامادری سیندرلا با بازی کیت بلانشت) و دو دختر کودن و ازخودراضی اش آغاز می شود. دهه ی اول زندگی اِلا (همان سیندرلا) به خوبی سپری شده است. وقتی مریضی مادرش را از او می گیرد، او و پدرش در خوشی ها و غم ها با هم هستند و الا با این عقیده و باور مادرش زندگی می کند که "همیشه شجاعت داشته باش و مهربان باش". مدتی بعد از ازدواج پدرش، پدرش در طی سفری تجاری در سرزمینی دور از خانه و کاشانه اش می میرد و الا را با نامادری اش تنها گمی گذارد، آن هم با کسی که با اِلا آمرانه و تحکم آمیز مثل خدمتکارها رفتار می کند. از زمانی اسم اِلا به سیندرلا تغییر پیدا می کند که ناخواهری اش لکه ای روی صورت او می بیند و او نمی تواند و یا بهتر بگوییم اجازه پیدا نمی کند در سالن رقص در کاخ با شاهزاده چارمینگ دیدار کند ولی در عوض یک روز به هنگام اسب سواری در جنگل با شاهزاده برخورد می کند. شاهزاده خودش را یکی از کارکنان کاخ معرفی می کند. سیندرلا هنگامی که شاهزاده می‌خواهد گوزنی را شکار کند، سعی می‌کند او را از کشتن گوزن منصرف کند و موفق هم می‌شود. زمان انتخاب همسر برای شاهزاده چارمینگ فرا رسیده و شاهزاده به دختر دیگری جز سیندرلا فکر نمی کند هرچند پدرش و دوک بزرگ با یک ازدواج سیاسی موافق اند و با همچین وصلت عاشقانه ای مخالفند. پادشاه بیماری علاج ناپذیری دارد و به شاهزاده می گوید به جای عشق و عاشقی و دل بستن به یک دختر معمولی به فکر یک ائتلاف سیاسی و تجکیم پایه های حکومت باشد.

داستان این فیلم به طرز محسوسی از داستان انیمیشن سال 1951 بهتر است. در این فیلم دسیسه های سیاسی وجود دارد که البته برای جوان ترها پیچیدگی ایجاد نمی کند و آنها را به اشتباه نمی اندازد. شخصیت ها هم بهتر پرداخت شده اند. جنبه های قابل توجه داستان دست نخورده باقی مانده اند، با این حال: رابطه و پیوند بین بیننده و قهرمان فیلم قوی ماندگار است و تغییرات انجام شده خلل و آسیبی به تصویر همیگی ما از سیندرلا وارد نمی کند. دخترها در این فیلم به خوبی مورد تحسین و ستایش قرار می گیرند آن هم بدون زیر پا گذاشتن قواعد سینمایی. کنت برانا در مقام کارگردان استعداد ویژه ای در خلق صحنه ها و تصاویر مجلل و باشکوه دارد و گواه آن هم فیلم «هملت» (1996) است. او کیفیتی مثال زدنی را برای «سیندرلا» به ارمغان آورده است. صحنه های رقص دسته جمعی سرشار انرژی نور و رنگ است و بیننده را تحسین وا می دارد. رقص دو نفره ی سیندرلا و شاهزاده هم کاملاً منطبق با آن چیزی است که در انیمیشن بوده و بیننده را سر شو می آورد. سالن رقص دریایی از نور و رنگ است که برای لحظاتی شما را در صندلی تان میخکوب می کند. کالسکه ی حمل سیندرلا بسیار زیبا درست شده است. تبدیل کدو تنبل به آن کالسکه ی طلاییِ باشکوه و برعکسِ آن خیره کننده و تماشایی است. سیندرلا در آن لباس آبی و کفش بلورین تجسمی از زیبایی است. در واقع سنت دیزنی به خوبی در تمامی این صحنه ها رعایت شده و والت دیزنی فقید می تواند برای تولید این فیلم به خود ببالد.

شکی نیست که انیمیشن 1951 در شکل و ظاهر سیندرلا در این فیلم تاثیر به سزایی داشته است و برانا تمام استعدادش را به کار گرفته است تا «سیندرلا» را خاطره انگیز کند. دیزنی قصد دارد بسیاری از انیمیشن هاش شاهکارش را تبدیل به فیلم کند و «سیندرلا» نشان دامی دهد که برای داشتن یک فیلم شاهکار احتیاجی نیست فیلم را موزیکال کرد یا صحنه های دراماتیک به آن اضافه کرد.
منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

بیژن شعبان پور
  •  14
  • |
  •  10
  • |

    هرچند فیلم به لحاظ تکنیکی و بخصوص طراحی صحنه و لباس عالی هست اما انتخاب نامناسب بازیگر نقش سیندرلا خیلی به فیلم لطمه زده. لیلی جیمز اصلا به سیندرلا نمیخوره. من توقع دیدن یک بازیگر فوق العاده زیبا رو داشتم.

    ماریا فروزان
    •  6
    • |
    •  12
    • |

      فیلم خیلی خوبی بود. بیشتر از همه کیت بلانشت. واقعا که بازیگر توانمندیه.

      بابک نیک طلب
      •  7
      • |
      •  13
      • |

        فیلم به لحاظ فنی فوق العاده ست. طراحی صحنه و طراحی لباس خیره کننده ای داره.