فرمولِ آشنای برادرانِ پانگ
- نویسنده : ریچارد کویپِرس
- |
- ترجمه : پوپه میثاقی
- |
- منبع : ورایتی
کارگردان
های پرکارِ هنگ کنگی، دَنی و اُکسید پانگ، فیلمهای زیادی در سینمای هنگ
کنگ ساخته اند و به نوبه خود باعث ارتقاء و رشد کیفیت بیشتر سینمای این
کشور آسیایی شده اند. برادران پانگ در تازه ترین کار خود «در عشق با مرده»
به سراغ یک بیماری علاج ناپذیر و کشنده رفته اند که علاوه بر اینکه جسم آدم
ها را تحلیل می برد و در پوست و گوشت آنها ریشه می دواند، روح آدمی را نیز
در معرض تهدید قرار می دهد. اسکلت و استخوان بندیِ داستان فیلم شبیه
«جذابیت مرگبار» (آدرین لین) است، تا حدودی با همان گیرایی و تاثیرگذاری،
منتهی به به شکل شرقی و هنگ کنگی اش. دَنی پانگ در
اولین گام به عنوان یک کارگردان مستقل ضمن حفظ ویژگی کارهای مشترکشان،
ارائه گر اثری مهیج و تکان دهنده است. کارگردان تلاش زیادی کرده تا فیلمش
را به طور کامل در یک فضای ماوراء طبیعی، رازآمیز و معماگونه قرار دهد.
فیلم داستان یک زن در حال مرگ و آسیب پذیری، بی دفاع بودن و تنهایی اش در
برابر محیط و عوامل ناشناخته است. مقداری تصاویر عجیب و غریب و نامربوط،
اندکی شور و نشاط به همراه رفتارهای بی ثبات و جنون آمیز شاون یو و اِستِفی
تانگ باعث استقبال تماشاگران چینی و هنگ کنگی شد؛ به طوریکه فیلم در اولین
هفته اکران خود با فروشی معادل 600هزار دلار روبرو شد. به هر حال دَنی
نشان داد که می شود به عنوان یک کارگردان مستقل روی او حساب کرد و به
موفقیت او در آینده اطمینان داشت.
پس
از گذشت دقایقی – چیزی در حدود 20دقیقه – از ابتدای فیلم مشخص می شود که
وای (اِستِفی یانگ) مبتلا به سرطان لوزالمعده شده است. او به طور همزمان
مورد توجه و پرستاری بی.اف سینگ (شاون وو) و پینگ (زِنگ کیکی) قرار دارد.
پینگ به شدت علاقه مند به مطالعه و خواندن مجلات و نشریات کامیک بوک در
ژانر وحشت است و همین امر او را کمی غیر عادی و متفاوت از دوستان وخانواده
اش نشان می دهد. در این گیر و دار و در میان انبوهی از مشکلات کاری و
تنگناهای مالی و مشکلات خانوادگی، میان مینگ و رئیس جدید و هم مدرسه ای
سابقش ، فونگ (یوکا یو)، رابطه عاطفی پرشوری شکل می گیرد و ...
در
نیمه نخست فیلم لحظاتی که بتواند تماشاگر جدی و حرفه ای سینما را بترساند و
یا تحت تاثیر قرار دهد کوتاه و گذراست و تنها شاید بچه ها و افراد کم سن و
سال به طور کامل تحت تاثیر چنین صحنه هایی قرار بگیرند. اما تماشاگران
بزرگسال بیشتر از آنکه از تماشای فیلم لذت ببرند باید آن را تحمل کنند.
برای تماشاگر آشنا با ترفندهای سینمایی عناصر و شگردهای مورد علاقه برادران
پانگ خیلی زود رنگ می بازند و از این رو اینگونه صحنه ها فاقد تاثیرات
لازم است. یکی از معدود موارد تاثیر گذار فیلم که به خوبی در فیلم جا
افتاده مساله سادیسم و دیگرآزاری مینگ است که با بازی مسلط و حرفه ای شاون
وو می تواند باعث حیرت و شگفتی تماشاگران شود. بازی های فیلم در مجموع قابل
قبول است. فضای فیلم نیز با توجه به علاقه برادران پانگ به ماوراء طبیعه،
رخدادها و وقایع عجیب و غریب و جلوه های ویژه کامپیوتری قابل قبول تر و
پخته تر از از کارهای قبلی شان در آمده است. در مجموع «در عشق با مرده» به
لحاظ فنی بهترین کار "پانگ" هاست و باید منتظر کارهای بهتری از آنها در
آینده باشیم.
دیدگاه ها
اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...