"پاداش زمستان" با تصاویری قدرتمند و شاعرانه

---

• نویسنده : کلودیا پوییگ
• |
• ترجمه : راضیه خضری
• |
• منبع : یو اِس اِی تودِی

به ندرت پیش می آید که فیلمی آنقدر حرفه ای و خوب عمل کند که بیننده آن را با تمام وجود حس کند. فیلمی که اعتبار آور باشد و با دیدن آن ایمان قلبی انسان تقویت شود. بی شک «پاداش زمستان» یکی از همین فیلم هاست.

با این داستان قوی و بی نقص، نویسنده-کارگردان فیلم؛ دبرا گرانیک خود را به عنوان یک فیلمساز با استعداد معرفی کرده است. به همان نسبت که کارگردان با احساس، ظرافت و دقت کار کرده است؛ جنیفر لورنس با ایفای نقش زیبای خود کار او را تکمیل کرده است. لورنس 17 ساله تا همین مرحله هم شایستگی خود را با نامزد جایزه اسکار شدن نشان داده است. او نقش ری دختر نوجوانی را بازی می کند که مجبور است زودتر از اقتضای سنش وارد جامعه بزرگسالان شود. محیطی کاملا بی رحم و خشن.

خالی از لطف است اگر بخواهیم فیلم را با چند جمله تعریف کنیم، وقتی که فیلمنامه کاملا با قدرت و متقاعد کننده است و هیچ نیازی به توضیح ندارد. با بودجه ای اندک فیلمی این چنین ساختن، در دنیای پر زرق و برق فیلمسازان امروز؛ کاری ست که از کمتر کارگردانی بر می آید. گرانیک ما را با بحث و جدال، گرگ های انسان نما، مواد مخدر؛ خانواده ای که عدم حضور پدر و مادر در آن بیداد می کند و شرایط و روحیات بچه های این خانواده ها مواجه می کند. ولی هرگز داستانهای تکراری و کم رنگ (که در اکثر فیلم ها شاهد آنها هستیم) را به نمایش در نمی آورد. فیلم درام معمایی ست که بازگوکننده ی تصویری از زمان، مکان و مردمی ست که ممکن از در هر نقطه از کره خاکی دیده شوند.

ری در نبود پدر خانواده، مراقبت از مادر بیمار، خواهر و برادر کوچکش را به عهده دارد. آن ها در خانه ای قدیمی و متزلزل در میسوری زندگی می کنند. کلبه ی چوبی که با جنگل های انبوه، مزرعه های حیوانات و سگ های ولگرد احاطه شده است. در صحنه های مختلفی از فیلم بچه هارا می بینیم که با اسباب بازی هایی شکسته و غیر قابل استفاده خود را سرگرم می کنند. پدر آن ها در زندان است و ری باید مخارج خانواده اش را تامین کند. در این میان او متوجه می شود که پدرش تنها دارایی آن ها را که همان خانه ی کوچک جنگلی است به عنوان وثیقه قرار داده و پلیس به آن ها اعلام می کند که باید به فکر خانه ای دیگر باشند. ری از هیچ کاری برای حفاظت از خانواده اش و نگهداری خانه شان دریغ نمی کند. او با هر شیاد و کلاه برداری رو به رو می شود، کتک می خورد، زخمی می شود، فقط با این هدف که بتواند وضعیت خانواده اش را از چیزی که هست بدتر نکند.

«پاداش زمستان» بهترین درام 2010 شناخته شده است. ری در نمایی زیبا از فیلم به خواهر و برادرش می گوید: "من اگه شما رو نداشته باشم گم میشم..." و با این جمله به آنها اطمینان خاطر می دهد که همیشه مواظبشان است.

منبع : فیلم نگاه