یک فیلم مهیج با ضرب‌آهنگ بالا

شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۹ ساعت ۱۸:۸

  • نویسنده : کیتی والش
  • |
  • ترجمه : سارا جوادی
  • |
  • منبع : لوس آنجلس تایمز

من به اندازه هرکسی از این که باید بگویم «سونیک خارپشت» (اقتباسی از یک بازی ویدئویی بسیار محبوب Sega در دهه 1990) واقعا فیلم حوبی است، شگفت زده و متعجب هستم! زمانی که اولین آنونس و تریلر فیلم پخش شد با عکس العمل های منفی زیادی در رابطه با ظاهر شخصیت اصلی رایانه ای مواجه شد و خیلی ها آن را اثری ناامیدکننده و سطح پایین دانستند. شخصیت تولید شده نیاز داشت تا دوباره به زیر دست انیماتورها برگردد تا به یک جوجه تیغی آبی رنگ تند و تیز و سریعِ کامل و واقعی تبدیل شود. بنابراین بعد از تماشای «سونیک خارپشت» بعد از آن همه حاشیه و جنجال و نظرات و مطالب بامزه، غافلگیر شدم؛ در واقع فیلم جذاب و سرگرم کننده ای بود.



ذکر چند نکته درباره سونیک ضرروی ست: او ادعا می کند که یک خارپشت و جوجه تیغی است، در همه جا در حال دویدن و فرار کردن است، از یک جزیره یا سیاره زیبای دورافتاده آمده است، و تعدادی حلقه طلایی دارد که به او این امکان را می دهد تا به هر نقطه و هر جایی که خواست نقل مکان کند. نویسندگان پاتریک کیسی و جاش میلر خصوصیات شخصیت اصلی را به یک ساختار داستانی وصل کرده اند تا باعث یکپارچه و یک دست شدن فیلم شوند. با قدرت های فوق العاده ی سونیک و پیام های ضدحکومتی که از «ئی. تی» (استیون اسپیلبرگ -1982) گرفته شده، قسمت «هری و هندرسون ها»، با یک تابلوی تبلیغاتی «تعطیلات ملی لامپون»، می تواند یک داستان جالب و جذاب برای این توپ انرژی کوچک آبی رقم زده شود.



به نظر می رسد اگر فیلمنامه ای بسیار جذاب و خنده دار بنویسید و بازیگران بسیار خنده دار و جذاب به کار بگیرید، مهم نیست که فیلم مربوط به یک خارپشت فرازمینی باشد یا حتی شباهتی با آن نداشته باشد. بن شوارتز دوبلور و صداپیشه سونیک است، یک بیگانه تنها که برای امنیت خود به زمین تبعید شده یا فرار کرده است، جایی که او خیلی دوست دارد با انسان های اطراف خود در شهر کوچک مونتانا در گرین هیل دوست شده و ارتباط برقرار کند (حتی می توان سونیک را به عنوان پناهجویی توصیف کرد که فقط می خواهد در جامعه پیرامون خود پذیرفته شود). جیمز مارسدن در نقش تام واچوفسکی، پلیسی که سونیک را زیر بال و پر خود می گیرد و مراقب اوست، ظاهر شده است. تیکا سامپتر هم نقش همسر دامپزشک او را بازی می کند. آدام پالی و ناتاشا راتوِل هم نقش های بسیار بامزه و جذابی در فیلم به عهده دارند. اما نکته غافلکیرکننده، و البته برگ برنده فیلم، بازگشت باشکوه جیم کری است. او با میمیک های خاص و استثنایی و صبحت کردن های سریع اش در نقش دانشمند مخفی دولت، یعنی دکتر روبوتنیکِ شرور، ظاهر شده است.



این نقد فیلم به طور کامل می تواند به اجرا و نقش آفرینی بی نهایت دلپذیر، لذتبخش، عالی و خیره کننده ی جیم کری اختصاص داشته باشد، بازی ای که بین «ایس ونچورا» و «ماسک» قرار می گیرد. دکتر روبوتنیک با استفاده از مدل موهای فاشیستی، سبیل های چخماقی و یک آزمایشگاه سیار بسیار پیشرفته، حکم ژنرال نگران و دیوانه ای را دارد که هر آن ممکن است همه جا را به آتش بکشاند. با این وجود، او پس از آن که سونیک باعث قطع برق شبکه سراسری می شود به مونتانا در شمال غربی اقیانوس آرام اعزام می شود تا درباره آن تحقیق کند. و هنگامی که او سرنخ هایی از زندگی یک بیگانه فضایی پیدا می کند به امید ردیابی و گیر انداختن سونیک جهت استفاده در پروژه جاه طلبانه اش وارد عمل می شود.



فیلم داستان ساده و سرراستی دارد و احساسات و عواطف کاراکترها به آسانی قابل درک است. یک فیلم پر از صحنه های تعقیب و گریز که در نهایت به یک فیلم جاده ای تبدیل می شود، فیلمی که بر مبنای آرزوها و خواسته های کاراکتر اصلی اش سونیک شکل گرفته است. هنگامی که او به طور اتفاقی با تام برخورد می کند، در واقع این شانس و فرصتی برای اوست تا کارهایی را که همیشه دوست داشته بر روی زمین انجام دهد قبل از این که مجبور شود تا دوباره به سیاره دیگری فرار کند، انجام دهد. این داستان یک دوستی غیرمحتمل و دور از ذهن است. مارسدن سعی دارد تا از دوست کوچک آبی رنگش محافظت کند و خُب، به شکل صادقانه ای همه تلاشش را هم انجام می دهد. و اما جلوه های ویژه. از این لحاظ همه چیز عالی به نظر می رسد. کاملا مشخص است که «سونیک خارپشت» به کمی زمان بیشتر احتیاج داشت تا به لطف آن یک پایان به مراتب جذاب تر و بهتر رقم بزند.

منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

پرنسس گیس بریده
  •  2
  • |
  •  4
  • |

    همین دیدن جیم کری سر و حال و آماده خودش خیلی ارزش داره و کلی جذابه. اما ای کاش خود سونیک هم بهتر از این بود!

    ناصر علیزاده
    •  4
    • |
    •  9
    • |

      جیم کری رو عشقه!