هیچوقت سر به سر یک مادر نگذارید!

---

• نویسنده : اووِن وان اسپال
• |
• ترجمه : پیمان جوادی

«ورود به خانه» (یا «ورود به ضرب زور به خانه») شاید از بهترین فیلم های جنایی و حادثه ای امسال بوده باشد و از این بابت باید سه عضو اصلی گروه تولید آن را به طور جدی ستود. یکی رایان انگل و دیگری جیمز مک تیگ کارگردان این فیلم هستند و سوای آنها گابریله یونیون هنرپیشه زن سیاهپوست و جوان آمریکایی و ایفاگر نقش اول نیز از بارزترین چهره های این فیلم به حساب می آید. در یک بررسی کوتاه باید متذکر شد که «ورود به خانه» داستان ورود غیرقانونی چهار مرد خلاف و خطرناک به خانه ای دارای تجهیزات مدرن و امکانات پیشرفته در حومه یکی از شهرهای آمریکا و تبعات این رویداد است. مادر خانواده که همان کاراکتر گابریله یونیون باشد، به رغم تمامی کوتاهی ها و قصورهای خود و بچه هایش مصمم به تسلیم نشدن در مقابل این تهاجم و حفظ سلامتی اعضای خانواده و به واقع فرزندان خود است و این فیلم نشان می دهد یک مادر مصمم هرگز تسلیم نمی شود و حتی در شرایطی بسیار سخت راهی برای حل مشکلات پیدا خواهد کرد.

قدمی الزامی
جیمز مک تیگ کارگردان این فیلم که یک مینی سریال 10 اپیزودی به نام «مسیح» را هم به تازگی برای شبکه نت فلیکس ساخته است معتقد است نشان دادن سرسختی های این مادر دلسوز و تبدیل شدن او به چهره ای خشن، قدمی الزامی از سوی او برای حفظ جان دو فرزندش (با بازی آجیونا آلکسِس و سِت کار) به شمار می آید و نباید حمل بر سوء تبلیغ بر علیه وی و کل مادرهای دنیا شود و برعکس باید او را بابت این شهامت ستود.

وی می افزاید: "شاید عده ای بگویند این فیلم تبدیل به یک کار از ژانر اکشن و آن هم با یک چهره مرکزی خشن زن شده اما معتقدم ما ماجرایی را شرح می دهیم که امکان وقوع آن هر هفته در نقطه ای از جهان غرب و بخصوص در جاهای فاقد امنیت کافی وجود دارد. داستان این فیلم چند سال پیش در اختیار ویل پکر قرار گرفت و همان زمان هم عده ای گفتند این فیلم یک بدآموزی آشکار در مورد کاراکترهای زن و به واقع این مادر است و این طیف از جامعه را به شدت زیر سوال می برد. من اصلاً اینطور فکر نمی کنم و معتقدم این زن همان چیزی است که هر انسانی برای حفظ سلامتی روحی و جسمی خانواده اش در جهان ناامن کنونی باید باشد. من نیز به شخصه مسرورم که هر سه فیلم از مجموعه کارهایم متمرکز بر زنانی قدرتمند از این قبیل و افرادی است که برای حفظ سلامتی خانواده خود جان فشانی می کنند."

در تضاد با قهرمانان کمیک استریپی
این مادر که شان راسل نام دارد و گابریله یونیون با عزم غیرقابل وصفی نقش او را بازی می کند، در نقطه مقابل آدم های به اصطلاح خوب و ابرقهرمانان نیک سیرت اما خیالی «انتقام جویان 3» پرفروش ترین فیلم در میان کمیک استریپ های اخیر جهان و اصولاً هر کار کمیک بوکی پرشمار دیگری است که طی دهه های اخیر ساخته و عرضه شده است ولی مک تیگ معتقد است شان راسل نماد یک آدم حقیقی تحت مخاطره قرار گرفته است و نباید او را با چهره های خیالی و بیش از حد نیک کردار و البته مصنوعی فیلم های پرطرفدار کمیک استریپی قیاس کرد و این دو مقوله، بحث هایی به کلی متفاوت اند. وی می افزاید: "باید تصریح کنم هر مادری در سطح جهان اگر بچه ها و جگر گوشه هایش این طور در معرض خطر قرار گیرند، برای حفظ آنها دست به همین گونه کارها می زند. به رایان انگل همکار فیلمنامه نویسم گفتم فرض کن مادری ناگهان متوجه می شود فرزندش به زیر ماشین رفته و در آستانه له شدن است و مطمئن باش که آن زن به رغم غیرممکن بودن کار، ماشین را با توان بازوهایش جابه جا و به سمت بالا حمل می کند تا بچه اش نجات بیابد و غیرمنطقی ترین کار این است که در پی توجیه علمی این قضیه باشیم و بگوییم آیا چنین چیز عظیمی اصولاً قابل اجرا هست یا خیر."

دو بچه جنگجو
حتی دو بچه حاضر در داستان «ورود به خانه» هم آدم های ضعیفی به تصویر کشیده نشده اند و مثل مادرشان آماده مبارزه با مردان قوی هیکل وارد شده به خانه خود هستند و جالب تر این که این یاسمین (آجیونا آلکسِس) است که می کوشد به برادر کوچکش گلوور (ست کار) راه های مبارزه با مهاجمان را بیاموزد. اگر این مشکل را هم حل شده و قابل فهم بیانگاریم، این مسئله قابل توجه است که مک تیگ و همکارانش مجبور بوده اند تمامی این فیلم را به سبب لزوم تمرکز بر خانه اشغال شده، در یک لوکیشن و محل و چارچوب محدود بسازند و این از وسعت کار مک تیگ طبعاً می کاست اما او کار را به شکل دلخواه درآورده و به گونه ای عمل کرده که در همان محیط محدود نیز برخورد توانمندانه مادر با اشرار کامل و فرم لازم را بیابد و تماشاگران را به وجد بیاورد و طبعاً دلیل توفیق تجاری فیلم نیز همین مسئله است. مطالعات نشان می دهد در میان تایید کنندگان این فیلم در غرب هر طیفی یافت می شوند و حتی افرادی که همیشه منادی و مدعی نقش ارشدتر مردان در ساخت و پرداخت خانواده ها بوده اند.

منبع : فیلم نگاه