سرشار از لذت های بهشتیِ موسیقی پاپ

شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۵:۰


«بیبی راننده» ساخته ادگار رایت در تلاش است تا اوج هیجان را مانند بنزین با اُکتان و دوز بالا به فیلم اش تزریق کند، و نشان می دهد چگونه می توان در عصری که تصاویر تعقیب و گریز خسته کننده و قابل پیش بینی شده اند، همچنان هیجان ایجاد کرد. همچنین می توان فیلم را به خاطر نوع تدوین و کات های متوالی که موجب ایجاد جذابیت و انرژی بیشتر می شود به نوعی در برابر «تغییرشکل دهندگان: آخرین شوالیه» ساخته مایکل بی قرار می گیرد. این که هنوز هم فیلمسازانی در عرصه اکشن/تریلر کار می کنند که هنوز به چیزهایی مانند روایت و شخصیت می پردازند مایه تسکین است. کارگردان هایی که استفاده بیش از حد از جلوه های ویژه برایشان رضایت بخش نیست و با روش های دم دستی حوصله مخاطب را سر نمی برند.


«بیبی راننده» فیلمی است که همه می توانند از آن لذت ببرند. هرچند دارای پیچیدگی ها و پیچ و خم های معمول نسخه های کلاسیک این ژانر نیست، اما به اندازه کافی برای نگه داشتن بیننده غافلگیرهای شوک آور دارد. عاشقانه ای زیبا در فیلم وجود دارد، عاشقنه ای که شیرینی اش درست به اندازه است و انقدر شِکَرش زیاد نمی شود که دل مان را بزند. صحنه های تعقیب و گریز برای اولین بار بعد از مدت ها تا جایی که یادمان می اید، به جای آن که خسته کننده و تکراری باشند، جذاب از آب در امده اند. و استفاده رایت از موسیقی – برای آن که ما موسیقی متن هایی که توسط نقش اول پخش می شود، مقدمه ای برای صحنه های بعدی فیلم است - تقریبا چیزی مشابه کانسپتی که در فیلم «نگهبانان کهکشان» (2014) دیده ایم را ارائه می دهد. همانطور که از ادگار رایت به عنوان کارگردان «شاون می میرد» (20014) و «هات فاز» (2007) انتظار می رود، موجی از کمدی تلخ به طرز نامحسوسی در فیلم جریان دارد.



«بیبی راننده» با سرقت از بانک شروع می شود. انسل الگورت در نقش بیبی راننده ظاهر شده است.  این راننده ی فرار فوق العاده با استعداد، در ماشین می نشیند و در حالی که به آی پاد خود گوش می دهد، موتور ماشین را به حرکت در می آورد، در همین حین گروه سه نفره بادی (جان هام)، دارلینگ (آیزا گونزالس) و گریف (جان برانتال) مشغول آزادسازی کیسه های پول هستند. هنگامی که پلیس ها دست به سر می شوند، چهار مجرم با داک مغز متفکر جرم و جنایت ملاقات می کنند (کوین اسپیسی، به طوری تهدید و پرستیژ را به نمایش می گذارد که تنها او از پس اش بر می آید)، که تمامی غنایم را به چنگ می زند. به زودی متوجه می شویم که بیبی، نه یک جنایتکار کارکشته، بلکه مشغول کار برای پرداخت بدهی های خود است. مدت زمان زیادی از شادمانی بیبی نمی گذرد که متوجه می شود این کار آخر، کاری کثیف است و می بایست به همراه سه جانور جدید به نام های ادی (فلی)، جی.دی  (لانی جون) و جامعه ستیزی به نام بتس (جیمی فاکس، که در این نقش نیمه تاریک خود را پیدا کرده است) و ماشینی تمام مسلح انجام شود. بیبی که بسیار عصبی شده است، به این خاطر که رانندگی بی دقت اش موجب قتل عام شده، و سرقت نیز تقریبا فاجعه بار به اتمام رسیده است. در همین حال، در زندگی شخصی اش، او با یک پیشخدمت به اسم دبورا (لیلی جیمز)، در رستوران مورد علاقه خود رابطه ای را آغاز کرده است. ارتباطی که داک وقتی که متوجه می شود بیبی قصد ندارد در پروژه بعدی که سرقت از اداره پست ایالت متحده است شرکت کند از آن به عنوان اهرم فشاری بر ضد او استفاده می کند.



بحث بیشتر در رابطه با این فیلم اکشن/تلیر تنها با توانایی کارگردان برای ایجاد تعلیق در آن آغاز می شود. و این همان مشخصه ای ست که تماشاگران انتظار آن را می کشند. رایت این کار خود را به خوبی انجام می دهد، اما نه با تدوین فیلم در اتاق تدوین و با استفاده از برش هایی که تقریبا نیمی از طول فیلم را حذف می کند. و همین طور اجباری برای استفاده از جلوه های کامپیوتری CGI احساس نمی کند هرچند در برخی صحنه های تعقیب و گریز از آن بهره گرفته است – هر چند من نیز راه دیگری برای آن سراغ ندارم - اما اکثر صحنه ها با استفاده از ماشین های واقعی که در خیابان های واقعی آتلانتا قرار دارند، انجام می شود. و هرچند رایت با دقت حرکات ماشین ها و صحنه های برخورد را طراحی کرده، اما این کار را با نگاهی سرسری به واقعیت فیزیک انجام می دهد. این کیفیت ها به «بیبی راننده» نوعی ویژگی خاص می بخشد که سری فیلم های «سریع و خشمگین» در چند قسمت آخرِ خود فاقد آن بوده اند. ما احساس می کنیم که داخل ماشین هستیم، نه در حال تماشای یک بازی ویدئویی.



آهنگ ها و ترانه های فیلم متنوع، گوناگون و برای مطابقت با صحنه های (گاهی به صورت طنزآمیز) اکشن انتخاب شده اند. آیا یک مجموعه آهنگ گلچین شده می خواهید؟ نظرتان در رابطه با فهرست زیر چیست؟ آهنگ «Bellbottoms» توسط Jon Spence Blues Explosion، آهنگ «Let’s Go Away for a While» توسط Beach Boys، آهنگ «Unsquare Dance» توسط Dave Brubeck، آهنگ «Easy» توسط The Commodores، آهنگ «Debora» توسط T. Rex، آهنگ «Tequila» توسط The Button Down Brass، آهنگ «Every Little Bit Hurts» توسط Brenda Holloway، آهنگ «Never, Never Gonna Give Ya Up» توسط Barry White و آهنگ «Brighton Rock» توسط Queen. اینها فقط آهنگ هایی نیستند که صرفا برای فروش موسیقی متن فیلم گلچین شده باشند. آنها به دی ان ای فیلم متصل اند. آنچه آنها انجام می دهند همانند آن چیزی است که «نگهبانان کهکشان» با موسیقی پاپ انجام می دهد، و آن را به سطحی جدید می برد.



رایت به اندازه کافی باهوش است تا متوجه شود که تعلیق و تنش نیاز به کاراکتری دارد که بیش از شخصیت های انسانی در زمین بازی CGI است. او درست به اندازه کافی مردان و زنان «بیبی راننده» را پرورش می دهد تا ما بتوانیم حس کنیم که آنها چه کسانی هستند. برای مثال، بیبی گذشته ای غم انگیز دارد که به تدریج از طریق فلاش بک بازگو می شود. داک چیزی بیشتر از فقط یک گنگستر سرد و شرور است که ما برای اولین بار ملاقات می کنیم. کاراکترهای دیگر دارای سایه های کوچکی هستند که آنها را جالب تر از آنچه که ساخته شده اند می سازد. رابطه ی عاشقانه بین بیبی و دبورا از رابطه قوی بین انسل الگورت (در فیلم «تقصیر ستاره بخت ماست») و لیلی جیمز (بازیگر «دانتون ابی»، که بازیگری در حال رشد است) استفاده می کند، که ما را وادار می کند به آنها توجه کنیم و در نتیجه موقعیت را ارتقا می بخشد.



گاهی اوقات، زمان بندی برای یک فیلم همه چیز است، و «بیبی راننده» در حالی در فضای خشک و بی حاصل سینماهای حال حاضر اکران می شود که مدت یک ماهی ست که هیچ فیلم خوبی به اکران در نیامده است. فیلم، که در مقیاس کوچکتری نسبت به بسیاری از فیلم های دیگر در حال پخش است، بسیاری از آنها را با طراوت و انرژی خود تحت شعاع قرار می دهد. این فیلم نه بیش از حد اغراق آمیز به نظر می رسد و نه بیش از حد پیچیده است، بلکه ترکیبی از روایت قدم به قدم و اشتیاقی برای گفتن یک داستان است که به ما یادآوری می کند، فیلم های تابستانی قبلا چگونه بوده اند. «بیبی راننده» را حتما ببینید - بعید است که از تماشای آن پشیمان شوید.

منبع : فیلم نگاه
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

پیمان طهماسبی
  •  3
  • |
  •  15
  • |

    تو Baby Driver عجب انرژی نهفته بود. بعد از تماشای فیلم واقعا شارژ شدم. خیلی خوب بود.

    افسون زارع
    •  4
    • |
    •  15
    • |

      اصلا فکرش هم نمی کردم تا این اندازه فیلم خوبی باشه.

      اشکان آتشکار
      •  5
      • |
      •  23
      • |

        فوق العاده بود. واقعا لذت بردم. یکی از بهترین های امسال بود. موسیقی و ترانه هاش همه عالی بودن.

        مهدی کمپانی
        •  3
        • |
        •  21
        • |

          یکی از 10 فیلم برتر امسال بود. از تماشای فیلم 100درصدِ لذت رو بردم.